Məktubdakı adam
Sən mənim haqqımda elə yazırsan,Özüm də heyrətə düşürəm, düzü.Sən ətrə,sən nura qərq eləyirsənNə vaxtsa dediyim adi bir sözü.
Hisslər içindən kiçik bir hissiTapırsan bu qədərsadəcə,asan.Yarımçıq olsa da o hissim hələ,Sən onu nə yolla tamamlayırsan?
Gözümə nur verib,qoluma qüvvət,Tökürsən başıma yaz səhərini.Necə calayırsan sən bu alnımınHəyatda qırılan cizgilərini?!
İllər müti durur qarşında sənin,Qayıdıb tökülür ömrümə birdən.Məktubun oxunur,qurtarır, heyif!Sanki birdən-birə yox oluram mən.Xeyr, yox olmuram,adiləşirəm.
Deyirəm, bəs hanı yazdığın insan?O vaxtdan düşmüşəm ardınca onun,Deyirəm hardasan?Ey! De hardasan?!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/eli-kerim-mektubdaki-adam
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri
Dostlar, könlüm diyarın etdi viran iztirab,Eylədi övraqi-tərkibim pərişan iztirab.
دادم به مسیوهال خراسان راعیسی صفت گریختم از احمق
AlçaAlçadan özgə məgər yoxdu təamın, Yusif,Alçadan oldu mənə töhfə salamın, Yusif.
Nə bilsinBir kimsə ki şəhadəti bilməyə,Qul əuzü rəbbin-nası nə bilsin,