سرو قدی شکر لبی گلرخ غالیه کلهجان مرا به صد زبان زآن رخ و غالیه گله

نرگس مستش آسمان سفته به تیر غمزگانسنبل هندویش به جان رفته به سایه گله

آن ز میان انس و جان برده هزار کاروانوین ز بساط انس و جان رفته هزار قافله

هست طراز یاسمین لاله لؤلؤ آفرینکرده لبش چو انگبین تعبیه در شکرلله

از سر زلف خود بفن وز گهر سرشگ منبافته جیب و پیرهن ساخته گوی و انگله

من ز غمش چو بی هشان بر دو رخ از جفا نشانتن ز دو چشم خونفشان غرقه در آب و آبله

او چو پری به دلبری کرده مرا ز دل بریخسته دل من آن پری بسته به بند و سلسله

ای بت خلخ و چکل از تو بت تبت خجلنزد تو وزن جان و دل یکجو و نیم خردله

مشعله برفروختی رخت فلک بسوختیبر (فلکی) فروختی شهر بسوز و مشعله

کرده به عالم روان حسن تو کاروان دوانوز در شاه خسروان یافته زاد و راحله

مالک ملک باستان بارگهش در آسمانبام ورا ز نردبان چرخ فروترین پله

بس که کند به چشم و سر بر در درگه تو برصاحب چاچ و کاشغر خدمت کفش و چاچله

ای گه کین درخش تو خنجر نوربخش توگشته به کام رخش تو هفت زمین دو مرحله

ملک بقا گشاده خوان کرم نهادهطعم طمع تو داده بیش ز قدر حوصله

تا به مشام ذوق جان ندهد و ناورد جهاننکهت گل زانگدان لذت مل ز آمله

طبع تو باد شاد خور مل به کفت ز جام زردلبر گلرخت ببر بی غم و رنج و غایله

چار ملک ز شش کران هفت شه از نه آسمانحکم تو را نهاده جان بر دو کف و ده انمله

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq