Dava vaxtı –çörək qıt olandabaşaq yığdığımyadıma düşdü.Dava vaxtı –çörək qıt olandabaşaq yığmaqqorxulu işdi.

Zəmini –göz bəbəyi təkqoruyurduəlitüfəngli əsgər.Güllə atıböldürərdi,doğma qardaşını dagörsəydi əgər.

Başaq nədir?Sünbüldənqopub düşmüşdən-dən olmuş dən.İtgin dəniyaşamaq üçünaxtarırdım mən.

Əlim-ayağımqanaya-qanaya,qorxa-qorxagəzirdim.Onda bir ovuc dən –bir ovuc qorğa,bir loxma çörək,bir azca ümid idi.

Zəhmətiminbəhrəsiydi,o əzablatapdığım ruzi.Mən Tanrımdan razı idim,Tanrım da məndən razı.

Sonradava bitdi.yaşamaq bitmədi ancaq.Davadan betərzülm çəkdirdimənə yaşamaq.Ötən günlərötüb bir-biryaddaşlara köçsə də,acılı-şirinliömrümtələsə-tələsəgəlib keçsə də.

Yenə dəbaşaq döşürə-döşürəyaşadım.Yaşadımmı, yəni?!Həmişəəlitüfənglikimsələrgüddü məni.

İndi –Bu yaşımda daruzimgöydəndüşmə deyil.

İndi dəqələmimləbaşaq yığıramelə bil.

Hələ dəelə bilirəm ki,izləyir məni,o əlitüfəngli adam.İndiyədəkqorxmamışam,indən belə də,heç qorxmuram.

12. 2005-01.2006

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri