I. Səma
Göy – ərəbcə səma,Əslində «Bəsmum-ma»,Yəni, su mədəni,Həyat mənbəyi.
Bir olan Allahın səltənəti –O uca göylər.Günəşin tüluu və qürubetdiyi yer.Bir də özləri fırlana-fırlanaDurduğu yerdə fırlanan –Günəşin başına dolanansəyyarələr.Daim hərəkətdə olan çox uzaq aləmlər –cazibə dünyası,Bir də ki, mələklərin yurd-yuvası,Ay və ulduzlar.Bir də dünyanın ab-havası:Yağış, dolu, qar.Hərdən qulaq cingildədən sakitlik –aydun, təmiz, üfüq,Hərdən də tufan qoparan dəli külək.Yorulmadan işləyən fələyin çarxı –Çərxi-fələk.Alın yazımız,Qışımız, yazımız,Acılı-şirinli günlərimiz,Arzumuz-ruzimiz.Uzanan əllərin,Oxunan duaların –Məbədi,Müqəddəs, əbədi –Səma.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/fikret-sadiq-i-sema
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri
Ürəyimə dammışdı –səndən məktub gələcək.
Deyişmə: Qış fəslinçün tikdirmişəm, bil, səniQış fəslinçün tikdirmişəm, bil, səni,Bir aylığa düz, Allahı sevərsən.
EllərəMüshəf açdım, əlif gəldi falımız,Dal oldu gedəlim bizim ellərə,
QaldımYanaram, yanaram, dilim dönməz,Qərib qərib qürbət ellərdə qaldım