Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
در عروج نشأه می می کند طوفان سماعکار دامن می کند بر آتش مستان سماع
Qəzəl 5129مابه خون جگریم از می گلگون قانعبا خماریم ز لعل لب میگون قانع
Qəzəl 5132ز روشنی جگر داغدار دارد شمعز راستی مژه اشکبار دارد شمع
Qəzəl 5135به خط ازان رخ چون برگ لاله ام قانعز صاف باده به درد پیاله ام قانع
Qəzəl 5147می کند از مهربانی حفظ طفل نوسوارآن که می دارد عنان اختیار از من دریغ
Qəzəl 5152به فکر دل نفتادی به هیچ باب دریغبه گنج راه نبردی درین خراب دریغ
Qəzəl 5156نیست غمگین گوهرم ازتنگی جا در صدفمی کند ازآبداری سیر دریا در صدف
Qəzəl 5167معنی ز لفظ جوهر خود را عیان کندزان چهره لطیف مکن مو به یک طرف
Qəzəl 5175تیغ سیراب است موج بحر طوفان زای عشقداغ ناسورست فلس ماهی دریای عشق
Qəzəl 5185جان آرمیده میشود از اضطراب عشقاین رشته را دراز کند پیچ و تاب عشق
Qəzəl 5186جان تازه می شود ز نسیم بهار عشقاز یک سرست جوش گل وخار خار عشق
Qəzəl 5213جمعی که پیش خلق گذارند به خاکپیش از اجل روند ز خست فرو به خاک
Qəzəl 5215از خشک طینتان مطلب جز جواب خشکبحر سراب را چه بود جز سحاب خشک ؟
Qəzəl 5218دل را نکند گریه ز اندوه جهان پاکازداغ به باران نشود لاله ستان پاک
Qəzəl 5225می شود دایره خلق ز بیماری تنگزین سبب چشم تو پیوسته بود بر سر جنگ
Qəzəl 5281از تحمل راه گفت و گو به دشمن بسته امپیش سیلاب حوادث سد آهن بسته ام
Qəzəl 5288تا به فکر شبرویهای خیال افتاده اممست لذت در شبستان وصال افتاده ام
Qəzəl 5351کعبه مقصود را در نقطه دل یافتمچون ز خود بیرون روم اکنون که منزل یافتم
Qəzəl 5352خال را سرمایه زلف پریشان یافتمدر سواد نقطه ای سی جزو قرآن یافتم
Qəzəl 5357داده ام دست ارادت با حنای لای خمپای رفتن نیست از میخانه ام چون پای خم
Qəzəl 5363پیش چشمم شد روان گر تشنه دریا شدمیافتم جویاتر از خود هر چه را جویا شدم
Qəzəl 5383از سبکروحی ز بوی گل گرانی میکشماز پری آزار سنگ از شیشه جانی میکشم
Qəzəl 5391با فقیری در سخاوت بی نظیر عالممچون دعا با دست خالی دستگیر عالمم
Qəzəl 5401می کنم دل خرج تا سیمین بری پیدا کنممی دهم جان تا زجان شیرین تری پیدا کنم
Qəzəl 5416رشته جسم گرانجان را ز سر وامیکنمسر برون چون سوزن از جیب مسیحا میکنم
Qəzəl 5418در ریاضِ آفرینش صد دل بیبرگ رابا تهیدستی رعایت چون صنوبر میکنم
Qəzəl 5435ما ز فیض بیخودی از خودپرستی رسته ایمقطره خود را به دریای بقا پیوسته ایم
Qəzəl 5443ما به اکسیر قناعت خاک را زر کرده ایمزهر را بسیار از یک خنده شکر کرده ایم
Qəzəl 5444رانده درگاه حق را داغ محرومی سزاستما نه از راه بخیلی رد سایل کرده ایم
Qəzəl 5445ما به روی تلخ صلح از اهل عالم کرده ایمچشم شور خلق را بر خویش زمزم کرده ایم