Qəzəl 5120

در عروج نشأه می می کند طوفان سماعکار دامن می کند بر آتش مستان سماع

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5129

مابه خون جگریم از می گلگون قانعبا خماریم ز لعل لب میگون قانع

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5132

ز روشنی جگر داغدار دارد شمعز راستی مژه اشکبار دارد شمع

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5135

به خط ازان رخ چون برگ لاله ام قانعز صاف باده به درد پیاله ام قانع

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5147

می کند از مهربانی حفظ طفل نوسوارآن که می دارد عنان اختیار از من دریغ

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5152

به فکر دل نفتادی به هیچ باب دریغبه گنج راه نبردی درین خراب دریغ

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5156

نیست غمگین گوهرم ازتنگی جا در صدفمی کند ازآبداری سیر دریا در صدف

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 5167

معنی ز لفظ جوهر خود را عیان کندزان چهره لطیف مکن مو به یک طرف

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5175

تیغ سیراب است موج بحر طوفان زای عشقداغ ناسورست فلس ماهی دریای عشق

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5185

جان آرمیده می‌شود از اضطراب عشقاین رشته را دراز کند پیچ و تاب عشق

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5186

جان تازه می شود ز نسیم بهار عشقاز یک سرست جوش گل وخار خار عشق

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5213

جمعی که پیش خلق گذارند به خاکپیش از اجل روند ز خست فرو به خاک

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5215

از خشک طینتان مطلب جز جواب خشکبحر سراب را چه بود جز سحاب خشک ؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5218

دل را نکند گریه ز اندوه جهان پاکازداغ به باران نشود لاله ستان پاک

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5225

می شود دایره خلق ز بیماری تنگزین سبب چشم تو پیوسته بود بر سر جنگ

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5281

از تحمل راه گفت و گو به دشمن بسته امپیش سیلاب حوادث سد آهن بسته ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5288

تا به فکر شبرویهای خیال افتاده اممست لذت در شبستان وصال افتاده ام

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5351

کعبه مقصود را در نقطه دل یافتمچون ز خود بیرون روم اکنون که منزل یافتم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5352

خال را سرمایه زلف پریشان یافتمدر سواد نقطه ای سی جزو قرآن یافتم

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 5357

داده ام دست ارادت با حنای لای خمپای رفتن نیست از میخانه ام چون پای خم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5363

پیش چشمم شد روان گر تشنه دریا شدمیافتم جویاتر از خود هر چه را جویا شدم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5383

از سبک‌روحی ز بوی گل گرانی می‌کشماز پری آزار سنگ از شیشه جانی می‌کشم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5391

با فقیری در سخاوت بی نظیر عالممچون دعا با دست خالی دستگیر عالمم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5401

می کنم دل خرج تا سیمین بری پیدا کنممی دهم جان تا زجان شیرین تری پیدا کنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5416

رشته جسم گران‌جان را ز سر وامی‌کنمسر برون چون سوزن از جیب مسیحا می‌کنم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5418

در ریاضِ آفرینش صد دل بی‌برگ رابا تهیدستی رعایت چون صنوبر می‌کنم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5435

ما ز فیض بیخودی از خودپرستی رسته ایمقطره خود را به دریای بقا پیوسته ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5443

ما به اکسیر قناعت خاک را زر کرده ایمزهر را بسیار از یک خنده شکر کرده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5444

رانده درگاه حق را داغ محرومی سزاستما نه از راه بخیلی رد سایل کرده ایم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5445

ما به روی تلخ صلح از اهل عالم کرده ایمچشم شور خلق را بر خویش زمزم کرده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq