می کند از مهربانی حفظ طفل نوسوار
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
می کند از مهربانی حفظ طفل نوسوارآن که می دارد عنان اختیار از من دریغ
آب می بندد به روی تشنگان کربلاهرکه دارد جام می را در خمار از من دریغ
از وجود خاکی من سرمه واری مانده استگوشه چشم مروت را مدار از من دریغ
دست گل چیدن ندارد دیده حیران منوصل خود دارد چرا آن گلعذار از من دریغ؟
قطره اش را چون صدف تشریف گوهر می دهمفیض خود دارد چرا ابر بهار از من دریغ؟
چون حنا هر چند خون من ندارد باز خواستپای بوس خویش دارد آن نگار از من دریغ
می فشاند سنبل و ریحان به دامن شانه راآن که دارد بوی زلف مشکبار از من دریغ
کی دهد صائب مرا در بزم خاص خویش بار؟آن که دارد خاک راه انتظار از من دریغ
گرمی گلگون ندارد روزگار از من دریغسهل باشد فیض اگر دارد بهار از من دریغ
نیست آن بیرحم آگاه از دل سوزان منورنه کی می دانست لعل آبدار از من دریغ؟
گلستان را که پروردم به آب چشم خویشنکهت خود داشت در فصل بهار از من دریغ
گر ندارد لطف پنهان با من آن امید گاهچون نمی دارد دل امیدوار از من دریغ؟
آرزوی وصل چون گردد به گرد خاطرم ؟کان گل بی خار دارد خارخار از من دریغ
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. کی چراغ خلوت و شمع مزار من شود ؟آتشین رویی که می دارد شرار از من دریغ
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-5147
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
چو دلپذیر نبودش چرا گرفت و گذاشت
Mən ki, odda yanmışam, cənnət, cəhənnəm bilmərəmMəstəm, ol bütxanəni heç Kəbədən kəm bilmərəm.
Yüz heyif, keçdi zaman, gül kimi canan solduBaharın fəsli ötüb, gül də pərişan oldu.
Ömrümün hər anı yox, illəri sürətlə keçibMən vüsal arzuladım, günlərim həsrətlə keçib.
Başqa şairlərin şeirləri · Hicran
Şövqim gətürdi cilvəyə ol sərvqaməti,Münkir imiş, ey həkim, gör imdi qiyaməti.
Rəhrövi-irfanə bəsdir sağərü saqi dəlilRəhrövi-irfanə bəsdir sağərü saqi dəlilKim, məhü xürşiddən bulmuş təmənnasın Xəlil.
Yetişdi cana konul, ey nigar, rəhm eyləYetişdi cana konul, ey nigar, rəhm eylə,Qalıb yolunda gozum intizar, rəhm eylə!
ŞirinmişBunu yaxşı bilir arif olanlar,Qürbətdə yar sevmək nə şirin imiş.