ز من مپرس که چون بر تو ماه و سال گذشتکه روز من به شتاب شب وصال گذشت

درین ریاض من آن عندلیب دلگیرمکه نوبهار و خزانم به زیر بال گذشت

گرفت دامن من چون گلاب، گریه تلخچو گل به هفته عمری که بی ملال گذشت

کنون که گشت زمین گیر حیرت، آغوشمازین چه سود که بر خاکم آن نهال گذشت؟

چراغ کشته من در گرفت بار دگرز بس که یار ز خاکم به انفعال گذشت

اگر چه خضر بود ساقی و می آب حیاتنمی توان ز لب خشک چون سفال گذشت

مکن به خوردن خشم و غضب ملامت مننمی توانم ازین لقمه حلال گذشت

تمام حیرت دیدار و آه افسوسماگر چه زندگیم جمله در وصال گذشت

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. به کوچه قلم افتاد تا رهم صائببه پیچ و تاب مرا عمر همچو نال گذشت

Ömrümün hər anı yox, illəri sürətlə keçib,Mən vüsal arzuladım, günlərim həsrətlə keçib.

Mən bu bağın, çeşmənin qəlbi yanıq bülbülüyəm,Novbaharım, xəzanım cümlei-möhnətlə keçib.

Az qalır, torpağa dəysin yeriyəndə sifətim,Hər nəyim vardısa, gəncliklə, o nemətlə keçib.

İndi əfsus ilə ah çəksəm əgər, vardı yeri,Arzuma çatmamışam, ömr elə zillətlə keçib.

Çırağım sönmüş idi, bir daha yandı, o zamanQəbrimin üstə nigarım gəlib, hörmətlə keçib.

Qəzəbi loğma kimi udmağıma eyb eləmə,Ondan özgə, boğazımdan hamı minnətlə keçib.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Bu gözəllər küçəsindən yolumuz düşdü yenə,Saib hər vaxt buradan keçsə, o cürətlə keçib.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Hicran