Qəzəl 1273

هر که از دل دور باشد در نظر منظور نیستهست دایم در نظر آن کس که از دل دور نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1281

آرزو بسیار و آهم در دل درویش نیستدشت پر نخجیر و یک ناوک مرا در کیش نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1293

پاکدامان را غمی از تهمت ناپاک نیستبحر را از پنجه خونین مرجان باک نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1302

خال محتاج کمند زلف عنبرفام نیستدانه چون افتاد گیرا، احتیاج دام نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1305

داغ من ممنون شکرخند پنهان تو نیستزیر بار منت گرد نمکدان تو نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1307

هیچ لب زیر فلک بی ناله جانکاه نیستتار و پود عالم امکان به غیر از آه نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1312

از هلاک ما سیه بختان کسی آزرده نیستمرده ما قابل ماتم چو خون مرده نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1313

در ریاض آفرینش خاطر آسوده نیستبرگ عیش این چمن جز دست بر هم سوده نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1316

حسن بالادست را از شوخ چشمان چاره نیستیوسف بی جرم را از چاه و زندان چاره نیست

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 1329

کی حذر از خون خلق آن غمزه خونریز داشت؟داشت پرهیزی گر این بیمار، از پرهیز داشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1333

شب که مجلس روشنی از طلعت جانانه داشتشمع پیش چشم دست از شهپر پروانه داشت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1337

طفل بازیگوش ما زین خاکدان دل برنداشتدست در مهد لحد از مهره گل برنداشت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1341

حاصلی غیر از تهیدستی دل روشن نداشتشمع با آن منزلت هرگز دو پیراهن نداشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1342

تا دل آزاده برگ عیش در دامن نداشترعشه باد خزان، دستی بر این گلشن نداشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1343

زان کمان ابرو سر تسلیم پیچاندن نداشترو به مرگ از قبله آن تیغ گرداندن نداشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1345

دست ما چون سرو هرگز بخت دامانی نداشتهرگز این بی حاصل از ایام، سامانی نداشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1346

هر که بیخود شد، قدم در آستان دل گذاشتهر که دست افشاند بر جان، پای در منزل گذاشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1348

همت مردانه ما از می حمرا گذشتکشتی ما با دهان خشک ازین دریا گذشت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1354

همچو آن رهرو که خواب آلود از منزل گذشتکعبه را گم کرد هر کس بی خبر از دل گذشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1359

عمر من در سایه آن قامت دلجو گذشتاز چنان حیرت فرا سروی چسان این جو گذشت؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1360

مد عمر من چو نی در ناله و زاری گذشتاز تهی مغزی حیاتم در سبکساری گذشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1364

آنچه من برتافتم از درد، مجنون برنتافتاین قدر کوه گران بر سینه هامون برنتافت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1382

صبر دامان دل بیتاب نتواند گرفتسد آهن پیش این سیلاب نتواند گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1383

جای جام باده را تریاک نتواند گرفتخاک جای آب آتشناک نتواند گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1384

آه سرم در تو ای آتش عنان خواهد گرفتخون بلبل را خوان از گلستان خواهد گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1389

در خرابات مغان منزل نمی‌باید گرفتچون گرفتی، کین کس در دل نمی‌باید گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1395

خط کافر لعل سیراب ترا کم کم گرفتدیو از دست سلیمان عاقبت خاتم گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1396

عمر اگر باقی است بوسی زان دهن خواهم گرفتخون خود را ازان لب شکرشکن خواهم گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1397

از وصال ماه مصر آخر زلیخا جان گرفتدست خود بوسید هر کس دامان پاکان گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1404

سوخت تنهایی مرا ای بی وفا وقت است وقتگر شبی خواهی شدن مهمان ما وقت است وقت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq