هر که بیخود شد، قدم در آستان دل گذاشت
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
هر که بیخود شد، قدم در آستان دل گذاشتهر که دست افشاند بر جان، پای در منزل گذاشت
بوستان از شاخ گل دستی که بالا برده بوددر زمان سرو خوشرفتار او بر دل گذاشت
وقت آن کس خوش که چون گل با دهان زرفشانخونبهای خویش را در دامن قاتل گذاشت
پیش ازین بر گرد سرگشتن چنین رسوا نبوداین بنای خیر را پروانه در محفل گذاشت
برق عالمسوز شد در خرمن مجنون فتاداز نگاه گرم، هر داغی که بر محمل گذاشت
دست ما می شد به آن معراج گردن سرفرازچند روزی می توانستیم اگر بر دل گذاشت
صحبت جان با تن خاکی دو روزی بیش نیستموج را دریا نخواهد در کف ساحل گذاشت
تربیت می کرد تخم شوق را دهقان عشقیک دو روز آیینه ما را اگر در گل گذاشت
میل من با طاق ابروی بتان امروز نیستدر ازل معمار دیوار مرا مایل گذاشت
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. دور کرد از خانه خود دولت ناخوانده راهر که صائب دست رد بر سینه سایل گذاشت
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-1346
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Gənə başıma qopdu qiyamət,Məgər bu gülşənin növbahari gedibdir.
Mən kiməmBir zamanlar Altaylardan enib yaşıl düzlərə,Asiyanın göbəyində atəş yaxan mənmiyəm?
Məzə dağıYenə gəlib bahar fəsli,Süsən, sünbül, Məzə dağı,
Mürəbbə: Gənə yada düşdü sərxoş nigarımGənə yada düşdü sərxoş nigarım,Başımdan əql-ü huş oldu fərari.