Qəzəl 3664

ز خنده بر جگر حشر داشت (حق) نمکبه فتنه جنبش مژگان او زبان می داد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3665

من آن نیم که ز درد گران کنم فریادز سنگلاخ چو آب روان کنم فریاد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3673

اگر نقاب ازان روی دلپسند افتدبه شهر سوختگان قحطی سپند افتد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3675

ز درد و داغ دل تیره خوش جلا گرددز گلخن آینه تار باصفا گردد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3676

دل از سفر ز بد و نیک باخبر گرددبه قدر آبله هر پای دیده ور گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3677

ز می فروغ لب یار بیشتر گرددز آب، آتش یاقوت شعله ور گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3678

ز درد و داغ، دل تیره دیده ور گرددزمین سوخته روشن به یک شرر گردد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3682

ز کاهلی به نظرها جوان گران گرددکه هرکه مانده شود بار کاروان گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3684

ملایمت سپر خصم تندخو گرددشراب شیشه شکن عاجز کدو گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3692

سخن ز لعل لبت آبدار می گرددز روی گرم تو شبنم شراب می گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3721

درشتی از فلک شیشه رنگ می باردزمانه ای است که از شیشه سنگ می بارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3732

گلی که از عرق شرم دیده بان داردخط امان ز شبیخون بلبلان دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3739

گلی که بلبل ما برگ عیش ازو داردهزار مرحله افزون به رنگ و بو دارد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3743

خوشا کسی که ز عالم کناره ای داردبه روزنامه هستی نظاره ای دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3746

به سینه هرکه تمنای نوگلی داردز هر الف به نظر شاخ سنبلی دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3752

درین بهار به گلزار رفتنی داردبه پای بوی گل از خود گذشتنی دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3753

ز بیم خار خورد در لباس دایم خونچو گل کسی که درین باغ دامنی دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3757

چگونه جان ز تنم هجر سینه تاب برد؟من آن نیم که مرا در فراق خواب برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3763

مرا به زخم زبان روزگار می‌گذردمدار آبله من به خار می‌گذرد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3766

ز خط صفا لب میگون یار پیدا کردبهار نشأه این باده را دوبالا کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3769

قدح به حوصله ما چه می تواند کرد؟سفینه با دل دریا چه می تواند کرد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3782

تلاش بیخبری با شعور نتوان کردسفر ز خود به پر و بال مور نتوان کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3795

غزال چشم تو ره بر پلنگ می گیردحباب بحر تو باج از نهنگ می گیرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3799

نه پشت پای بر اندیشه می توانم زدنه این درخت غم از ریشه می توانم زد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3809

ز گرمی نگهت آب در گهر سوزدز خنده نمکینت دل شکر سوزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3810

نفس به سینه ام از اضطراب می سوزدچنان که تیر شهاب از شتاب می سوزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3816

چه غم ز سینه به یاد وصال برخیزد؟چه تشنگی به سراب از سفال برخیزد؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3817

ازین بساط کسی شادمانه برخیزدکه از سر دو جهان عارفانه برخیزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3819

به ناله ای ز دل ما چه درد می خیزد؟ز یک نسیم چه مقدار گرد می خیزد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3822

ز جوش نشأه ز مغزم بهار می خیزدز فیض اشک گلم از کنار می خیزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq