من آن نیم که ز درد گران کنم فریادز سنگلاخ چو آب روان کنم فریاد

چنین که گوش گل از شبنم است پرسیمابچه لازم است درین گلستان کنم فریاد؟

ز گرد سرمه نفس گیر می شود آوازچه حاصل است که در اصفهان کنم فریاد؟

کنم چو ریگ روان نرم نرم راهی قطعجرس نیم که به چندین زبان کنم فریاد

ز وصل بیش ز هجرست بیقراری منبه نوبهار فزون از خزان کنم فریاد

ز قطع راه مرا نیست شکوه ای چو جرسز ایستادگی کاروان کنم فریاد

صدا بلند نسازد ز من کشاکش دهرکمان نیم که ز زور آواران کنم فریاد

نمی رسد چو به دامان دادرس دستمگه از زمین و گه از آسمان کنم فریاد

گل از چمن شد و بلبل گذشت و رفت بهارز دوری که من بی زبان کنم فریاد؟

نمی شود دل مجنون من تهی از درداگر چو سلسله با صد دهان کنم فریاد

ز درد نیست مرا شکوه ای چو بیدردانکه از طبیب من ناتوان کنم فریاد

ز من چو کوه نخیزد صدا به تنهاییمگر به همدمی دیگران کنم فریاد

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. کجاست سلسله جنبان ناله ای صائب؟که همچو چنگ به چندین زبان کنم فریاد

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Hicran