Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
خون در دل هوا و هوس کرده ایم مامنع سگان هرزه مرس کرده ایم ما
Qəzəl 781دایم ز خود سفر چو شرر میکنیم مانقد حیات صرف سفر میکنیم ما
Qəzəl 789رحمت گرفته روی ز گرد گناه ماآیینه تیره روز ز روی سیاه ما
Qəzəl 800از دست و تیغ عشق فگارند لالههادر خاک و خون نشسته یارند لالهها
Qəzəl 803از خویش برآورد تمنای تو ما راسر داد به فردوس تماشای تو ما را
Qəzəl 810گمراه کند غفلت من راهبران راچون خواب، زمین گیر کند همسفران را
Qəzəl 813تسکین ندهد خوردن می سوز درون راآتش بود این آب، جگر تشنه خون را
Qəzəl 816فانوس حجاب است چراغ سحری رادامن به میان بر زده باید سفری را
Qəzəl 821کوشش نبرد راه به مأوای دل ماکز هر دو جهان است برون، جای دل ما
Qəzəl 829از سوز عشق چون شمع راحت کجاست ما را؟تن بوته گدازست تا سر بجاست ما را
Qəzəl 831بیقدر ساخت خود را، نخوت فزود ما رابر ما و خود ستم کرد، هرکس ستود ما را
Qəzəl 833از آه روز گردان شبهای تار خود راآیینه دو رو کن لیل و نهار خود را
Qəzəl 834وحشت بود ز مردم از خویش بی خبر راپیوند نیست حاجت این نخل خوش ثمر را
Qəzəl 836برق سبک عنان را پروای خار و خس نیستدام و قفس چه سازد با دل رمیده ما؟
Qəzəl 839ز راستی نبود خجلتی گشاده جبین راکه نقش راست نسازد سیاه روی نگین را
Qəzəl 840ز جوش عشق شود با قوام، شیره جانهاز عقل پا به رکاب سفر شوند روانها
Qəzəl 848به ادب نوش، جام دولت رامده از کف زمام دولت را
Qəzəl 880در هوای ابر لازم نیست در مینا شرابمی کند هر قطره باران کار صد دریا شراب
Qəzəl 881کی سفیدی می تواند شد به چشم ما نقاب؟کف چه باشد تا شود بر چهره دریا نقاب
Qəzəl 897بی خبر شو ز دو عالم، خبر یار طلبدست بردار ز خود، دامن دلدار طلب
Qəzəl 902سبکسری که اسیر هواست همچو حبابمیان بحر ز دریا جداست همچو حباب
Qəzəl 903هوا چکیده نورست در شب مهتابستاره خنده حورست در شب مهتاب
Qəzəl 912آمد سحر به خانه من یار، بی حجابامروز از کدام طرف سر زد آفتاب؟
Qəzəl 916جای صدف بود ز گرانی زمین در آبباشد حباب از سبکی خوش نشین در آب
Qəzəl 926هر که را اینجا به سیلی آسمان خواهد نواختدر کنار مرحمت، در آن جهان خواهد نواخت
Qəzəl 927دست و پا بسیار زد تا عشق ما را پاک سوختشعله خون ها خورد تا این هیزم نمناک سوخت
Qəzəl 936هر که پیوندد به اهل حق ز مردان خداستآهن پیوسته با آهن ربا، آهن رباست
Qəzəl 937دیده های پاک را با حسن، کشتی آشناستشبنم روشن گهر در گلستان فرمانرواست
Qəzəl 943خشک شد کشت امیدم ابر احسانی کجاست؟آب را گر پا به گل رفته است بارانی کجاست؟
Qəzəl 952دامن صحرای وحشت خاک دامنگیر ماستحلقه چشم غزالان حلقه زنجیر ماست