Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
راز من نقل مجالس ز صفای گهرستهمچو آیینه مرا هر چه بود در نظرست
Qəzəl 1464شکوه از گردش گردون ز بصیرت دورستگوی چوگان قضا در حرکت مجبورست
Qəzəl 1466سفر پر خطر عشق نه از تدبیرستصد طلسم است درین ره، که یکی زنجیرست
Qəzəl 1467ساحل بحر پر آشوب فنا شمشیرستمد بسم الله دیوان بقا شمشیرست
Qəzəl 1468معنی از لفظ سبکروح فلک پروازستلفظ پرداخته بال وپر این شهبازست
Qəzəl 1475از دل خونشده ام چهره جانان داغ استاز کباب تر من آتش سوزان داغ است
Qəzəl 1481آنچنان بلبل من واله و حیران گل استکه شکاف قفسم چاک گریبان گل است
Qəzəl 1484بزم عالم ز دل خون شده ما گرم استمجلس عیش به یک شیشه صهبا گرم است
Qəzəl 1506نفس سوخته شمع سر بالین من استمهر خاموشی من جام جهان بین من است
Qəzəl 1508تا جنون انجمن افروز دل خونین استدیده شیر مرا شمع سر بالین است
Qəzəl 1526خط سبزی که به گرد لب جانان گشته استپی خضرست که بر چشمه حیوان گشته است
Qəzəl 1528هر که از قافله کعبه جدا افتاده استکارش از راهنمایان به خدا افتاده است
Qəzəl 1530آتش از خشکی مغزم به دماغ افتاده استبرق در خانه ام از نور چراغ افتاده است
Qəzəl 1541نه همین دل ز لب لعل تو پر شور شده استکه جگرگاه بدخشان ز تو ناسور شده است
Qəzəl 1543از رگ ابر، هوا سینه شهباز شده استباده پیش آر که قانون طرب ساز شده است
Qəzəl 1545دل به یک آه سراسر رو مژگان شده استمغز این نافه به یک عطسه پریشان شده است
Qəzəl 1549از تب رشک تو خورشید هلالی شده استطوبی از غیرت سرو تو خلالی شده است
Qəzəl 1557گل اگر پرده نشین است چه جای گله است؟خار این بادیه در پرده صد آبله است
Qəzəl 1568در غم و شادی ایام مرا حال یکی استفصل هر چند کند جامه بدل سال یکی است
Qəzəl 1585چمن سبز فلک را چمن آرایی هستزیر این زنگ، نهان آیینه سیمایی هست
Qəzəl 1588بند در بند قبا بافتن مژگان چیست؟گر درین خانه کسی نیست پس این دربان چیست؟
Qəzəl 1596کعبه و بتکده سنگ ره اهل دل نیسترشته راه طلب را گره منزل نیست
Qəzəl 1621سرو بالای تو از آب روانی برداشتکوه تمکین تو از خاک گرانی برداشت
Qəzəl 1629باید آهسته ز پیران جهان دیده گذشتنتوان تند به اوراق خزان دیده گذشت
Qəzəl 1638از هوس گر تو به دنبال هواخواهی رفتزود بی برگ ازین دار فنا خواهی رفت
Qəzəl 1652ز عقل و هوش به تنگ آمدم ایاغ کجاست؟در آتشم ز پر و بال خود، چراغ کجاست؟
Qəzəl 1655شکستگی دل از دیده ترم پیداستبه سنگ خوردن مینا ز ساغرم پیداست
Qəzəl 1661به چشم خفته شکرخواب اگر چه مهتاب استبیاض دیده روشندلان شکرخواب است
Qəzəl 1662غبار هستی ما پرده دار سیلاب استکتان طاقت ما شیر مست مهتاب است
Qəzəl 1663ریاض هستی ما سبز از می ناب استبنای زندگی ما چو خضر بر آب است