آتش از خشکی مغزم به دماغ افتاده استبرق در خانه ام از نور چراغ افتاده است

نیشتر می شکند در جگرم موی سفیدرعشه از خنده صبحم به چراغ افتاده است

آتشم در جگر از دیدن خورشید افتادیارب این پنبه خونین ز چه داغ افتاده است؟

این سیه مستی از اندازه می افزون استچشم میگون که بر چشم ایاغ افتاده است؟

باده زنگ از دل مینا نتوانست زدودتیرگی لازمه پای چراغ افتاده است

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب از خامه من عنبر تر می ریزدفکر آن زلف مرا تا به دماغ افتاده است

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Mey və meyxana