Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
رگ در تنت از پاکی گوهر نتوان یافتدر آینه صاف تو جوهر نتوان یافت
Qəzəl 2200ای زلف تو شیرازه دیوان قیامتهم سلسله، هم سلسله جنبان قیامت
Qəzəl 2238خوشم با ناله خود، دم همین استچراغ حلقه ماتم همین است
Qəzəl 2275لب پیاله گزیدی سر از خمار مپیچگلی ز شاخ شکستی قدم زخار مپیچ
Qəzəl 2283خرده انجم ندارد رونقی در کوی صبحمهره خورشید شایسته است بر بازوی صبح
Qəzəl 2284گر نه از فتنه ایام خبر دارد صبحاز چه بر دوش ز خورشید سپر دارد صبح؟
Qəzəl 2285نکشیدیم شرابی به رخ تازه صبحسینه ای چاک نکردیم به اندازه صبح
Qəzəl 2287خاک از خواب عدم جست ز بیداری صبحچرخ یک تنگ شکر شد ز شکرباری صبح
Qəzəl 2301مهره مارست مهر، مار گزیده است صبحپرده درست آفتاب، چشم دریده است صبح
Qəzəl 2302تا بر لب تو افتاد چشم ستاره صبحشد آب از خجالت قند دوباره صبح
Qəzəl 2307اگر دو هفته بود چهره گلستان سرخمدام از می لعلی است روی جانان سرخ
Qəzəl 2314ترک جانان چون توان از تیغ بی زنهار داد؟پشت نتوان بهر زخم خار بر گلزار داد
Qəzəl 2342جان مشتاقان زکوی دلستان چون بگذرد؟کاروان شبنم از ریگ روان چون بگذرد؟
Qəzəl 2343لاله شبنم فریبت برگ گل را آب کرددر مذاق لعل، آب و رنگ را خوناب کرد
Qəzəl 2348چاره غفلت دل آگاه نتوانست کرداین کتان را پاره از هم ماه نتوانست کرد
Qəzəl 2349عشق را پنهان دل دیوانه نتوانست کردگنج را پوشیده این ویرانه نتوانست کرد
Qəzəl 2351آنچه روی سخت من با سیلی استاد کردکی تواند بیستون با پنجه فرهاد کرد؟
Qəzəl 2352مرگ نتواند به ارباب سخن بیداد کردسرو را یک مصرع از قید خزان آزاد کرد
Qəzəl 2353کاوش مژگان او دل را قیامت زار کردخون گرم این مست خواب آلود را بیدار کرد
Qəzəl 2359هر که در گلشن چو شبنم چشم عبرت باز کردبی توقف از جهان رنگ و بو پرواز کرد
Qəzəl 2363گرچه ماه مصر را دامن زلیخا چاک کردگرد تهمت چاک پیراهن زرویش پاک کرد
Qəzəl 2364صبح از رشک بنا گوشت گریبان چاک کردروی گرمت مهر را داغ دل افلاک کرد
Qəzəl 2389عیبجو چندان که عیب از ما به در میآوردغیرت ما زور بر کسب هنر میآورد
Qəzəl 2393خون ما را چرخ عاجزکش به دست زور خوردمغز ما را گردش سیاره همچون مور خورد
Qəzəl 2394لعل می از جام زر در سنگ خارا می خوردآدمی خون در تلاش رزق بیجا می خورد
Qəzəl 2402غیر را در بزم خاص آن سیمتن میپروردیوسف ما گرگ را در پیرهن میپرورد
Qəzəl 2406هر که بر دار فنا مردانه پشت پا نزدغوطه در سرچشمه خورشید چون عیسی نزد
Qəzəl 2410بیشتر دست سبکباران به منزل میرسدکف به اندک سعیی از دریا به ساحل میرسد
Qəzəl 2413از گرفتاری دلم فارغ زپیچ و تاب شدناله زنجیر، خوابم را صدای آب شد
Qəzəl 2426تا به خط از زلف کار دل فتاد آسوده شدراهرو آسوده گردد راه چون پیموده شد