ترک جانان چون توان از تیغ بی زنهار داد؟پشت نتوان بهر زخم خار بر گلزار داد

چون مرا می سوختی آخر به داغ دور باشچون سپند اول نبایستی به محفل بار داد

بهر دنیا با خسیسان چرب نرمی مشکل استبوسه بهر گنج نتوان بر دهان مار داد

از دم گرم توکل می شود صاحب چراغهر که پشت خویش چون محراب بر دیوار داد

شکوه مغرور ما بر خامشی آورد زورهر قدر ما را سپهر سنگدل آزار داد

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. آن که می بخشد به خون مرده صائب زندگیمی تواند بخت ما را دیده بیدار داد

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Fələk və tale