Qəzəl 5277

سعی کن در عزت سی پاره ماه صیامکز فلک از بهر تعظیمش فرود آمد کلام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5278

موبه‌مو دارم به خاطر خط جانان را تمامهیچ کس چون من ندارد حفظ قرآن را تمام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5283

فکر حاصل ره ندارد در دل آزاده امتخم خال عیب باشد در زمین ساده ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5291

ناف سوز لاله داغ مشکسود آورده امچون کنم در خانه دل آنچه بود آورده ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5297

تا نظر از عارض گل‌فام او پوشیده‌امخار در چشمم اگر روی فراغت دیده‌ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5300

گاه‌گاه از دیده عبرت با دنیا دیده‌امکی به این هنگامه از بهر تماشا دیده‌ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5301

آب حیوان من نهان در ظلمت شب دیده امنور بیداری همین در چشم کوکب دیده ام

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5302

عشرت روی زمین در بردباری دیده امنقش پایم نقش خود در خاکساری دیده ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5303

تا ز می قانع به خوناب جگر گردیده امسرخ رو از باده بی درد سر گردیده ام

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5310

بر دل نازک گرانی می‌کند اندیشه‌امسنگ می‌گردد ز ناسازی پری در شیشه‌ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5315

از سواد شهر وحشت می‌کند دیوانه‌اممی‌کشد از لفظ دامن معنی بیگانه‌ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5326

زان لب جان بخش با خط معنبر ساختممن به ظلمت ز آب حیوان چون سکندر ساختم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5328

از هوای تر بر افروزد چراغ عشرتمرشته باران بود شیرازه جمعیتم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5333

شهری عشقم چو مجنون در بیابان نیستماخگر دل زنده ام محتاج دامان نیستم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5346

می زدم بر قلب هجران گرجگر می داشتمدست بر دل می نهادم دل اگر می داشتم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5355

شیشه لرزد بر خود از روز شراب غفلتماز سبک مغزی گرانسنگ است خواب غفلتم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5374

بیغمان را دود دل ابر بهار آید به چشمسینه پرداغ عاشق لاله زار آید به چشم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5377

تیغ کوه همتم دامن ز صحرا می‌کشممی‌روم تا اوج استغنا، دگر وامی‌کشم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5378

شیوه‌های یوسف از اخوان دنیا می‌کشمناز یکرنگان ازین گل‌های رعنا می‌کشم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5379

پرده از حسن عمل بر دامن تر می کشمچون صدف دامان تر در آب گوهر می کشم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5394

خنده بر حال گرانباران دنیا می زنماز سبکباری چو کف بر قلب دریا می زنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5395

چند روزی از در میخانه سروا می زنمپشت دستی بر قدح، سنگی به مینا می زنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5398

همتی یاران که جوشی از ته دل می زنممی شوم طوفان، به قلب عالم گل می زنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5407

برق آهی کو که رو در خرمن گردون کنماین گره را باز از پیشانی هامون کنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5429

تاخط شیرنگ آورد از دو جانب سر به هممی زند حسن سبک پرواز بال و پربه هم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5438

در ره باطل ز پا چون نقش پا افتاده‌ایمکعبه مقصد کجا و ما کجا افتاده‌ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5460

ما به چشم کوته اندیشان چنین آسوده ایمورنه در هر کوچه ای پای طلب فرسوده ایم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5469

ما چو صبح از راست گفتاری علم در عالمیممحرم آیینه خورشید از پاس دمیم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5483

نظر تا باز کردم بر رخش بار سفر بستمبه یک نظاره چشم از روی آتش چون شرر بستم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5486

ز شور عشق اگر گل بر سر دستار می بستمسر شوریده منصور را بر دار می بستم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq