خنده بر حال گرانباران دنیا می زنماز سبکباری چو کف بر قلب دریا می زنم

بادبان کشتی من شهپر پروانه استسینه بر دریای آتش بی محابا می زنم

تا چو سوزن رشته الفت گسستم از جهانسر برون ازیک گریبان با مسیحا می زنم

ذره بیقدرم اما افسر خورشید راگر گذارد بر سر من چرخ، سر وا می زنم

چون صدف تا دست بر بالای هم بنهاده امکاسه در آب گهر درعین دریا می زنم

می گشایم عقده های گریه خونین زدلگربه ظاهر خنده خونین چو مینا می زنم

دست من گیرای گران تمکین که چون موج سرابسالها شد قطره در دامان صحرا می زنم

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. از پریشان گردی نظاره صائب سوختمبخیه حیرانیی بر چشم بینا می زنم

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri