Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
عاشق صادق نیندیشد ز آتش تاختنزر خالص را محابا نیست از بگداختن
Qəzəl 5990در کهنسالی نفس را راست نتوان ساختنراست ناید با کمان حلقه تیر انداختن
Qəzəl 5992چیست جان تا زیر تیغ یار نتوان باختن؟سهل باشد پیش آب زندگی جان باختن
Qəzəl 5996گر چو غواصان توانی پای از سر ساختنمی توانی جیب و دامن پرز گوهر ساختن
Qəzəl 6003بر سبکروحان گران نبود بپا برخاستنبر گرانجانان بود مشکل ز جا برخاستن
Qəzəl 6007پیچ و تاب عشق را نتوان ز جان برداشتننیست ممکن موج از آب روان برداشتن
Qəzəl 6009کار هر بی ظرف نبود عشق پنهان داشتنسهل کاری نیست اخگر در گریبان داشتن
Qəzəl 6014آدمی را نیست خصمی چون جمال خویشتنحلقه فتراک طاوس است بال خویشتن
Qəzəl 6016برده ام تا از سر کویت نشان خویشتنهم به جان تو که بیزارم ز جان خویشتن
Qəzəl 6017هیچ همدردی نمی یابم سزای خویشتنمی نهم چون بید مجنون سر به پای خویشتن
Qəzəl 6021در محبت راز سر پوشیده نتوان یافتندر قیامت نامه پیچیده نتوان یافتن
Qəzəl 6022سر به زانوماندگان را طاق می گردد سخنچون مه نو شهره آفاق می گردد سخن
Qəzəl 6025نیست از منصور اگر مستانه می گوید سخناز زبان شمع این پروانه می گوید سخن
Qəzəl 6034تا توان خاموش بودن دم نمی باید زدنعالم آسوده را بر هم نمی باید زدن
Qəzəl 6036چند حرف آب و نان چون مردم غافل زدن؟تا به کی بر رخنه دیوار زندان گل زدن؟
Qəzəl 6037بخیه تا کی بر لباس تن ز آب و نان زدن؟از بصیرت نیست گل بر رخنه زندان زدن
Qəzəl 6040عاقبت این مرغ وحشی زین قفس خواهد شدنبا نواسنجان قدسی همنفس خواهد شدن
Qəzəl 6041شوق ما بال و پر جسم گران خواهد شدندار بر منصور ما تخت روان خواهد شدن
Qəzəl 6055بی کشش نتوان برون از قید دنیا آمدنبی رسن از چاه هیهات است بالا آمدن
Qəzəl 6056غنچه سان مهر خموشی بر لب گفتار زنیا چو لب وا کردی از هم غوطه ها در خار زن
Qəzəl 6057آب را بر باد ده، در چشم آتش خاک زنفرد شو چون مهر تابان خیمه بر افلاک زن
Qəzəl 6071سینه را از آرزو چون بی نیازان پاک کناز دل بی مدعا خون در دل افلاک کن
Qəzəl 6072سرکشی بگذار پیش امر حق تسلیم کنآتش نمرود را گلزار ابراهیم کن
Qəzəl 6073صبح شد ساقی بیا فکر من افتاده کناز می چون آفتاب این سنگ را بیجاده کن
Qəzəl 6078گر طلبکار حضوری لب به غیبت وامکنعیب خود پوشیده و از دیگران پیدا مکن
Qəzəl 6080صید دل زین بیش با موی میان خود مکنکینه جوی من ستم بر ناتوان خود مکن
Qəzəl 6085دل غمین ز اندیشه روزی درین عالم مکنبهر گندم پشت بر فردوس چون آدم مکن
Qəzəl 6093شد در ایام کهنسالی گرانتر خواب مندر کف آیینه لنگردار شد سیماب من
Qəzəl 6102آسمانها را به چرخ آرد دل پر شور منمیکند از جای خم را باده پر زور من
Qəzəl 6103مغز را آشفته می سازد دل پر شور منپنبه برمی دارد از مینا می منصور من