Bu, Leylinin bahari-ömri xəzana irdigidir
Məsnəvi nədir?
Məsnəvi: hər beyti öz qafiyəsi ilə gələn uzun nəzm, adətən dastan və ya hekayə.
Saqi, gözə gəldi nəş'əyi-mey,Bir neçə qədəh yürüt peyapey!
Əzmi-tərəb etdin, ehtimam et,Zövqün tərəb əhlinin təmam et!
Bəzm əhlinə cami-laləgun tut,Əmma mənə cümlədən füzun tut!
Zira ki, hənuz nimməstəm,Qəm silsiləsinə paybəstəm.
Xoşdur tərəb əhlinin bu bəzmi,Dağılmağa olmasaydı əzmi.
Tarixnəvisi-halieyyam,Bu qissəyə böylə verdi itmam
Kim, vəsldən olmayıb təsəlli,Məcnundan olanda dur Leyli
Kəsmişdi təəllüqün cahandan,Qət'i-nəzər eyləmişdi candan.
Bir fösl ki, dəsti-qarəti-dey,Gülzar büsatın eylədi tey,
Matəmkədə oldu ərseyi-bağ,Matəmdə sürud naleyi-zağ.
Leyli kimi oldu lalə məstur,Məcnun kimi şaxi-ərğəvan ur.
Rənci-yərəqandan oldu əşcarLərzanü zəifü zərdrüxsar.
Söndü gülü laləniıı çırağı,Sərsər yeli zülmət etdi bağı.
Gül bimi-təərrüzi-həvadan,Lalə sitəmi-dəmi-səbadan
Rəxtini yaşırdı bağlarda,Lə'lini itirdi dağlarda.
Bir mar misalı oldu hər nəhr.Hər lərzədə su məsabeyi-zəhr.
Göydən yerə endigində baran,Hər qətrə olub misali-peykan,
Guya ki, yetirdi bağə bidadKim, şö'bədeyi-təhərrüki-bad
Bir sehr ilə abı ahən etdi,Ondan təni-bağə cövşən etdi.
Bir gün bu həvada Leyliyi-zarQəm dəf'inə etdi meyli-gülzar.
Gördü gülü lalədən əsər yox,Ənvai-şəcərdə bərgü bər yox.
Səhni-çəmənin səfası getmiş,Nöqsani-səfa kəmala yetmiş.
Nə səbzə tənində tab qalmış,Nə bərg üzündə ab qalmış.
Matəmkədə gördü busitanı,Riqqət oduna tutuşdu canı.
Suzi-cigərilə yanə-yanə,Şərh etdi qəmini busitanə:
"K'ey bağ, nədir bu ahi-sərdin?Mən xəstəyə zahir eylə dərdin!
Mən dəxi sərtin kimi nizarəm,Bir güldən iraqü zərdü zarəm;
Nə dövləti-qürbünə qəbulum,Nə rövzeyi-kuyinə vüsulum.
Sən gərçi xəzanəsən giriftar,Əlbəttə, bəharə yetməgin var.
Ümmidi-vüsal məndə yoxdur,Səndən qəmü qüssə məndə çoxdur!"
Artırdı qəm ağladıqca dərdin,Giryan göyə tutdu ruyi-zərdin.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/fuzuli-leyli-ve-mecnun-67
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Ey hərir içrə tənin, mütləq bülur içrə gülab,Köksün abi-rövşən, ol ab üzrə dügməndir hübab.
Candadır sübhi-əzəldən mehri-rüxsarın səninCandadır sübhi-əzəldən mehri-rüxsarın sənin,Nola ta şami-əbəd olsam tələbkarın sənin,
Necə bir vəsvəseyi-əql ilə qəmnak olalımNecə bir vəsvəseyi-əql ilə qəmnak olalım,Gəlin alayişi-qəmdən çıxalım, pak olalım,
Pərişanhalin oldum, sormadın hali-pərişanımPərişanhalin oldum, sormadın hali-pərişanım,Qəmindən dərdə düşdüm, qılmadın tədbiri-dərmanım,
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Tanrı üçün əlac elə dərdimə,Səndən ötrü mən ha düşdüm yüz dərdə.
Cəkər xəclət, gülüm, ol gül üzündən gül cəmənlərdəCəkər xəclət, gülüm, ol gül üzündən gül cəmənlərdə,Üzündən qeyri yad etməz gülü bülbül cəmənlərdə.
Bizə həmsöhbət olan özgə kitab almaz ələBizə həmsöhbət olan özgə kitab almaz ələ,Sən də zahidliyin ol dəftərini tulla selə.
GələydiXaliqi-ləmyəzəl edəydi imdad,Həsrət gözüm intizarı gələydi.