مرا هرگه که پندی می‌دهد با چشم تر ناصِحنهال محنتم را می‌دهد آب دگر ناصح

بس است این سوز در من گر نصیحت نشنود زین بسبه دم هردم نسازد آتشم را تیزتر ناصح

مرا گوید که مردم را به افغان درد سر کم دهنمی‌دانم چه حاصل می‌کند زین درد سر ناصح

نصیحت می‌کند کز خلق پنهان دار دردت راندارد غالبا از درد پنهانم خبر ناصح

به پند ناصح از خون جگر خوردن نگردم بسز من از من بتر صد داغ دارد بر جگر ناصح

گشود از پند سیل خونم از مژگان نمی‌دانمزبان بگشاد یا زد بر رک دل نیشتر ناصح

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. فضولی راحتی گر بایدت از موج خون سدیببند اطراف خود تا کم کند سویت گذر ناصح

Nəsihət eyləyib göz yaşı da töksə əgər naseh,Mənə qan uddurur, sanki verir hər an zəhər naseh.

Nəsihət eylədikcə atəşim artır, olur kəskin,Nəsihət etmə gəl, qəlbimdəki atəş yetər, naseh.

Deyir: az dərdi-sər ver naleyi-zarınla sən xəlqə,Nədəndir bəs verir daim özü min dərdi-sər naseh.

Ciyər qanı yedim mən, bəs deyilmi boş nəsihətlər,Dəyər məndən sənə, bişübhə, yüz daği-ciyər, naseh.

Nəsihət eyləyir ki, razımı pünhan tutum xəlqdən,Yəqin bu gizli dərdimdən deyildir baxəbər naseh.

Nəsihətdən axıbdır göz yaşım sel kimi müjgandan,Dil açdı, vurdu canə sanki qanlı niştər naseh.Füzuli, rahət olmaqçun çək ətrafına qandan sədd,Sənin ətrafına ta etməsin bir də güzər naseh.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Hikmət və nəsihət