آتشم من گلخنی باید که باشد منزلم
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
آتشم من گلخنی باید که باشد منزلمنیستم گلبن که از گلزار بگشاید دلم
Mən odam, rəsmi budur mənzilim olsun külxən,Deyiləm gül ki, tapam gülşən içində məskən.
گر نگفتم حال خود پیش تو معذورم بدارهستی شوق تو کرد از هستی خود غافلم
Səni gördükdə unutdum özümü, çaşdı dilim,Əfv qıl, yoxsa sənə dərdimi açmazdım mən.
آب شمشیر ترا فیض زلال زندگیستسخت دشوارست مردن گر تو باشی قاتلم
Var qılıncında məgər abi-həyatın əsəri,Öldürürsən məni, can çıxmayır asan təndən.
دل فدایت کرد جان شادم که هم صرف تو شدهر چه حاصل کرده بود از تو دل بی حاصلم
Sənə qurban dedi bu canı könül, xoşhaləm,Çünki can cismim arasında əmanətdi həmən.
جوهر تیغ تو می خواهم رهاند از غمماز چنین بحری مگو موج افکند بر ساحلم
Istərəm son qoyasan qəmlərimə tiğinlə,Atasan qanlı dənizdə məni bir sahilə sən.
گشت مشکل کار من لطفی بکن تیغی بکشپیش تو سهلست آسان ساز کار مشکلم
Müşkülə düşdü işim, rəhm elə, çək xəncərini,Vur ki, sənsən, mənə bu müşkülü asan eləyən.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. نیست مقبولم فضولی دلبران بی شعورمایلِ آنم ، که می داند به سویَش مایلم
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Anlamaz dilbərə meyl etmə, Füzuli, zinhar,Meylini bir bütə sal ki, ola əhvalı bilən.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/fuzuli-qezel-287
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Doğruluq ilə istə ülüvvi-məqam kim,Gəldikcə halinə verə dövri-fələk rəvac.
Müddəi eylər mənə təqlid nəzmü nəsrdəMüddəi eylər mənə təqlid nəzmü nəsrdə,Leyk namərbut əlfazü mükəddər zatı var.
Ol səbəbdən farsi ləfzilə çoxdur şe'r kimOl səbəbdən farsi ləfzilə çoxdur şe’r kim,Nəzmi-nazik türk ləfzilə ikən düşvar olur.
Mən kiməm?- Bir bikəsü biçarəvü bixanimanMən kiməm? – Bir bikəsü biçarəvü bixaniman,Taleim aşüftə, iqbalım nigun, bəxtim yaman.
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Qaşına yazılmış sətir bismillahHəbibin surəsi nəsrun minəllah
Ey xətin muyu mənə mülkü-Süleymandan ləzizEy xətin muyu mənə mülkü-Süleymandan ləziz!Vey üzün nuru mənə mehri-dirəxşandan ləziz!
SəninNazlım, hüsnün gülşənindəAçılmış güllərin sənin,
Uca dağlarKönlümün sevdiyi ey uca dağlar,Ölməyib səfanı bir də sürəydim.