دوش طفلی پری رخی دیدم
دوش طفلی پری رخی دیدمگفتم ای شوخ شکرین گفتار
Dün pəriçöhrə bir uşaq gördüm,Dedim: ey nazənin, şəkərgöftar!
تو چرا از کمال استغنافارغی از مشقت همه حار
Nə üçün lovğalıqla zəhmətdənÇəkinirsən, onu bilirsən ar?
پدر و مادرند در تک و دوتا ترا پرورند لیل و نهار
Qatlaşır zəhmətə atan və ananTək səni bəsləməklə leylü nahar.
گفت ما کاملان دورانیمناقصانند این گروه کبار
Kamilik, söylədi, biz aləmdə,Leyk nöqsanlıdır güruhi-kübar.
زانکه طفلیم ما و بر طفلاننیست واجب رعایت اطوار
Uşağıq çünki biz, uşaqlar üçünQayda-qanun nə vacib, ey huşyar?
که شویم از خلاف آن عادتقابل رد ایزد جبار
Ki, xilaf eylədikdə, AllahınBiz olaq qəhri-möhnətinə düçar,
لیک این بالغان تا بالغکه دم از عقل می زنند و وقار
Leyk çox yaşlı bu uşaqlar ki,Əqldən, həm vüqardan dəm urar.
نیستند آنچنان که می بایدناقصانند و ناتمام عیار
Olmamışlar o cür ki, lazımdır,Cümləsi naqis əqldir, kəm əyar.
ناقصان گر کنند در عالمخدمت کاملان نباشد عار
Kamilə xidmət etsə naqis əgər,Bəllidir aləmə ki, olmaz ar.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/fuzuli-qite-31
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Daim əsiri-türreyi-canan keçib gedib.
Ey könül, hicran qəmindən bir əlamət qalmamışŞad ol, artıq köhnə qəm-qüssə, məlamət qalmamış.
Məcnunla mənim dərdimin əfsanəsi birdirSöz ayrısa da, aşiqi-divanəsi birdir.
Həmişə feyzi-bəqadır bu zövqi-cam mənəQalan bu ömrüm olur nəşeyi-müdam mənə.