Mən söylədim əvvəl sənə, ey xaliqi-adəm,Xəlq eyləmə bu adəmi, bərbad olur aləm.Qanlar tökəcəkdir, verəcək xaki-fəsadə,Ləzzət duyacaqdır, bilirəm, səfki-dimadə.Əkdikləri xeyr olmayacaq, cümləsi şərdir,Bir “bey”i”- “şər”ə təzyid edəm, bax ki, “bəşər”dir.İlk hərfini tənqis edəlim “adəm” olur “dəm”,

Xunriz olacaq, ey mənim Allahım, o adəm.Məscudi-mələik ediyorsan, bu bəşərdir,Mahiyyətini mən bilirəm sacidi-şərdir.Şayani-pərəstiş olamaz adəm, ilahi,Mahiyyətini anlayıram mən ki, kəmahi.Xəlq etmə bunu, xəlq edilir şeymidir insan?Bir dinləmədin fikrimi, ey xaliqi-imkan.Ustadı idim mən ki, cahani-mələkutun,Ey hakimi əflak ilə xakin, cəbərutun!Mətrudi-behişti olanın nəsli-kərimi (!)İştə unudub sən kimi bir rəbbi-rəhimi.Mən söylədim əvvəl sənə xəlq etmə, tökər qan,Bax adəmə, təsdiq elə şeytani-rəcimi.Duzəxlərə şayistə olan mənmi, ya adəm?İnsaf üzündən buyur, ey adili-ə’zəm?!Minlərlə sənə keçdi, yenə adəm o adəm,Sən duzəxi söndür, bu cahan oldu cəhənnəm.Hala deməyir adəmin övladi: “zələmna!”Lakin demiş idi bu sözü adəmi-mətrud.Neymiş bu bəşər zadəsi, mövcudi-”şəbalud”?Mən nolduğunu söyləmiş idim sənə rə’na.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · İlahi eşq