می‌آمد و خلق شهر در پیوز شرم روان ز عارضش خوی

دزدیده به سوی من نظر کردکز دوست مباش بی‌خبر هی

در حال و ان یکاد برخواندهر کس که نظر فکند بر وی

خوبان جهان کمر ببستنددر خدمت سرو دوست چون نی

زاهد چو لبش بدید می‌گفتمن توبه نمی‌کنم از این می

هر جا که فتاد عکس رویشگلزار همی شکفت در پی

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. می‌رفت و همام در پی اوفریادکنان که هجر تا کی

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar