Məxmər tellərini darayır bahar,Sıldırım daşlardan axır şəlalə.Ağ cuna örtsə də başına dağlar,Quzeyi yarpızdı, güneyi lalə.

Mayın müjdəsini yetirir bizə,Bahar qaranquşu, bir də bənövşə.Nərgizlər boylanır baxır göz-gözə,Oxuyur qumrular, səslənir meşə...

Nə xoşdur, dan yeri ağaran zaman,Günəşi gül kimi taxaraq döşə;Keçib küçələrdən, yollardan bir an,İlk dəfə çıxasan sən nümayişə.

Nə xoşdur, may günü deyib güləsən,Baxıb vurulasan bu şən növrağa.Saz çalıb, söz qoşub, şeir deyəsən,Bizim göy ətəkli Qızıl bayrağa.

Nə xoşdur, may günü çıxıb çöllərə,Məclis düzəldəsən, süfrə açasan.Mehlər toxunduqca qara tellərə,Onun qanadında qalxıb uçasan.

Çox tərif etmirəm yurdumuzu mən,Bir gəl bu büsata bax öz gözünlə.Gəl gülərüzlü may, gəlişinlə sən,Yurduma xoş bahar gətir özünlə.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar