Qoşa kəklik
Ordubadın dağlarındaBir cüt kəklik tora düşdü.Özləri də bilmədi ki,Hardan uçub, hara düşdü.
Onlar qızıl qönçə kimiÖz kolundan tez dərildi.Bir gün kiçik bir qəfəsdəBakıya pay göndərildi.
Gözəl olur şiş zirvələrBoz dumandan sıyrılanda.Qəmli olur dağ kəkliyiDağ yerindən ayrılanda.
Kəklik otu, çopur qayaHarda qaldı, harda qaldı?Ayna bulaq, yaşıl talaOrda qaldı, orda qaldı.
Zərrin şəfəq, zümrüd yamac,Çoban neyi, nəsə, yoxdur,Bu dar qəfəs, bu daş otaqNə soyuqdur, nə soyuqdur!..
İki kəklik bir qəfəsdə,Şəhər yeri, motor səsi.Niyə gəlmir bəs onlarınKönül açan qəhqəhəsi?!
...Dan yerinə səda düşdü,Bir də gördüm oyanmışam.Ordubadın gur meşəliDağlarında dayanmışam.
Yarpaq səsi, çiçək ətri,Yosun iyi, xınalı daşƏlimdəki kəkliklərəRuh verirdi yavaş-yavaş.
Elə bu vaxt qoşa kəklikDaşdan-daşa səkib getdi.Qəlbimi də dallarıncaOvçu kimi çəkib getdi.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/islam-seferli-qosa-keklik
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir