Afitabi-dilbəri ruyi çün mahındır sənün
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
Afitabi-dilbəri ruyi çün mahındır sənün,Afitabə sayəban türfi-külahundur sənün.
Şö’leyi-şəm’i-hidayətdür cəmalun dilbəri,Sürmeyi-çeşmi-məlayik xaki rahındur sənün.
Sübhi-eydümdür visalun, həm xəti-səbzin bərat,Leylətül-me’rac həm zülfi-siyahındur sənün.
Kiprigün navəkləridür könlümün çakin tikən,Yürəgim qan eyləyən əgri nigahındur sənün.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Xəstəxatir Kişvərini özgələr tək görmə kim,Sidq ilən bir bəndeyi-biiştibahındur sənün.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/kisveri-afitabi-dilberi-ruyi-cun-mahindir-senun
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Cana, mənü sən bolğəli, Məhmudü Ayaz,Sən işvəvü naziləvü mən əhli-niyaz.
Bir saqiyü bir sürahiyü səhni-çəmənBir saqiyü bir sürahiyü səhni-çəmən,Bir six kəbabü bir büti-sim, zəqən,
Ey sərvi-qədin naz ilə pərvərdə nihalEy sərvi-qədin naz ilə pərvərdə nihal,Xali-siyəhin nafəvü ol çeşmi-qəzal;
Mundaq ki, məni lə’li-ləbin qıldı xərabMundaq ki, məni lə’li-ləbin qıldı xərab,Çeşmi-siyəhin bağladı rahi-xoruxab,
Başqa şairlərin şeirləri · Eşq
Məftuni-səri-zülfüne qüllab gərəkməz,Rəncuri-ləbi-ləlinə innab gərəkməz.
Könül, cahanda qəmi-hicri-yarə səbr eyləKönül, cahanda qəmi-hicri-yarə səbr eylə,Nə qədr vursa sənə yar yarə, səbr eylə.
Gəraylı: Yaxşı olur qövm qardaşYaxşı olur qövm ü qardaşEl başına dönim sənin
Dak tutmagıl revâ degül âhır bu mestüneDak tutmagıl revâ degül âhır bu mestüneÇoh cevr itmegil sanemâ büt-perestüne