Əndüh-bəla artdı gənə qəhri-qəzadən,Qəm-qüssə çəkib ləşkərini gəldi havadən,Vurdu sinəmə həm ox ü həm təyğ ü ciyadən,Bu ləşkəri-qəm gəldi mənə hicri-fənadən,Düşdüm ki cüda huri misal qaşı qaradən

Ay vay, nə yaman atəşi-hicrana yetişdim,Bülbül kimi şeyda olub əfğana yetişdim,Gülzarı gəzərkən bu biyabana yetişdim,Həm cəd misli vadiyi-viranə yetişdim,Göndər bizə yar rayihəni badi-sabadən

Sərkəştə mənəm qaşı kamanın ucundan,Züleyxa necə Yusifi-Kənanın ucundan,Səhra vətənimdir belə cananın ucundan,Məcnunda mənəm Leyli-zibanın ucundan,Çıxdı bu tənim çıplaq olub cümlə qəbadən

Həm cövr ü cəfa kəşdə olub ah edürəm ah,Həm könlümə əndişə düşür vəsl ola nagah,Bəlkə nə deyim yar biiqrar ola həmrah,Həm dildə təmənna gecə-gündüz o günəş-mah,Didarını istər bu könül barı-xudadən

Allah, nə məlal ilə məlamətdi bu hicran,Əndişə gəlür könlümə əlvan ilə əlvan,Bu dərdi-dilə halı olan sahibi-ürfan,Ay vay, Mələkballı deyir xəstəcə Qurban,Sən necə çəkərdin bu təvr dərdi-binadən

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq