El üçün ağlayan...
Qonşuda ağlayan bir uşaqYuxuma daş atdıbu gecə.Fikrimdə qəribəduyğular oyatdı bu gecə.Özüyçün ağlayır indi o,Gör necə xoşbaxtdı:Ata da oyaqdı,Ana da oyaqdı!Dərdini qapmağa müntəzirİki qəlb –ayaq üstdə əsir...Bəs sabah, görəsən,bəs sabahBöyüyüb ağlasa o uşaq?Onun göz yaşınaqonşu olan tapılacaqmı?Onun el dərdinə qoşulantapılacaqmı?Yoxsa ki, ona da mənimtəkBir macal deyəcək:– Hayla, bala, hayla...– Ay usta, Pirqulu əminin xışıİlişib daşa,
Qoy qaçaq yapışaq...– Hayla, bala, hayla!El üçün ağlayan gözsüz qalar...Sıxıram bu sözü ovcuma,Dağılır əlimdən, tökülür şuma.Bir dəni düşübqalır yaddaşımda...Bir uçqun başındaAğlayıram bir gün:hi, hi...Özünü yetirirMəşədi İbrahim.– Nədi, bala, nədi;Nə vanəvsədi?..– Fatma xalanın bircə inəyi vardı,Onu da sel apardı.– Yüyür naxırı hayla, bala,El üçün ağlayan gözsüz qalar...Bir gün də su üçünEnirəm çaya.Baxıram o taya,Görürəm alışıbyanır bir zəmi.Qışqırıq salıram:– Ay əmi, ay əmi,Gəl, gəl...– Nə olub, gədə?– Nə olacaq,yanır bax!Başıma bir selə qapaz,Bir yumruyumruqEhmallı ilişdi...(Bunlardan bir neçə cütü dəəvvəllər dəymişdi...)Oyatdın – əmini, oyatdın!Oyatdın, fikrində bükülübUyumuş qəmini, oyatdın!O vaxtdan gözlərimpis görür, bala.Fəqət sən ağla!Böyüyüb ağlınla ağla!Gözündən ellərə su çəkənərləriUyutmaz nağıllar.Nağıllar dəmindəUyuyan ağıllarHırıltı sevərlər,Hayqırtı sevməzlər.Nə qədər ölməyib,Koroğlunu,Nə qədər itməyib,Qıratı sevməzlər.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/memmed-araz-el-ucun-aglayan
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Hikmət və nəsihət
ذات پاک تو قایم و دایم
Məcnun hələ də eşqdə divanə deyilmişMəcnun hələ də eşqdə divanə deyilmiş,Leyli o zamanlar ona cananə deyilmiş.
HüseynimHər səhərdə sənin adın söylənir,Hayıf gəldin bu diyara, Hüseynim.
“Ağlağan”“Yandıran bilirdim, yanan bilirdim,*Mən belə ağlağan bilməzdim səni”.*