Qönçə bələklərdə gül saxlanırdı,Üstünə şəfəqlər saçılacaqdı.İçində böyüyüb, pardaqlanırdıBaharı görüncə açılacaqtı...

Gəldiği kimi də qayıdar bahar,Ötən fəsillərə baxma acıgla.Açılan güllərə neçə göz baxar,Açar gözümüzü gözü açıqlar.

Dünyaya gəldimi, uçan ox olar,-Ömrün son mənzili verilib nişan!Böyüyüb-böyüyüb yaşıl zoğ olar,Gül kimi içindən açılar insan.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar