Oğlan günəşə döndü
Nə müddətdi ki, oğlan sevirdi qonşu qızı,Dünyalardan tuturdu üstün həmən bu qızı.Aça bilmirdi, lakin ona məhəbbətini,Könlündə gəzdirirdi qəmini, həsrətini.Qorxurdu, axı birdən qız hirslənər, inciyər.Onda qəzəb sözünü açıqdan-açıq deyər.Üz-üzə gəldi bir gün cavanlar bağçabağda.Oturdular yanaşı, gəzmədilər uzaqda.Oturdular mehriban səmimi insan kimi.Tökdü qız ortalığa söz adlı sərvətini,İstədi ki, çəkilsin həsrət bir duman kimi,Xəbər verdi utancaq oğlana rəğbətini.Oğlan heyran qalaraq bu cürətli əmələÇevrildi daş heykələ.Sonra özünə gəldi, düşündü yavaş-yavaş,Asta-asta söylədi: “Yer üzərində, ey kaşBaxtı belə gətirsin bütün sevişənlərin.Belə gəlsin iqbalı sevənlərin həmişə”.Üzləri oxşayanda əsən meh sərin-sərinOğlan döndü ilk dəfə alışan bir günəşə...
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/memmed-rahim-oglan-gunese-dondu
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Qabağımda duran, a zalım naşı!Vurub sındırdığın bu qəbir daşı
KəpənəkKəpənək, kəpənək, xal-xal kəpənək!Qoy verim sənə bir sual, kəpənək: –
Ömür iki olaydıOvçu könül vurğun bir şux ceyrana,Səhər-səhər durub çıxdı seyrana,
Ürəyimi məşəl kimi qaldıraram göylərəMən ilhamı əzəl gündən öz yurdumdan almışam,Dağ başında saatlarca təbiətə dalmışam.
Başqa şairlərin şeirləri
Çərx fələk məni qıldın divanəAyrı saldın yarı anıb ağlaram
OluramUzaq yoldan gələn yarım,Yoluna qurban oluram,
Məni eşq əhlinin divanına divanə yazmışlarMəni eşq əhlinin divanına divanə yazmışlar,Könül mülkün, əziziın, dərdi-eşqə xanə yazmışlar.
Tıq-tıq xanımGəlin, sözə uşaqlar,söyləyim bir hekayət: