Mədəd
Gecə-gündüz duam budur,Cabbar Cəlildən mədəd.Axır zaman peyğəmbəri,Rəsul Xəlildən mədəd.Dörd səhabə, dörd məlayik,Həzrəti Cəbraildən mədəd.Doğru rahdə bizim üçünOlan dəlildən mədəd,Adəmin cəsədi yoğrulan,O Abi-gildən mədəd.
Dəryada balıq qarnındaYunis oxur halətə.Dörd yol öldü Carcus Nəbi,Çıxdı axır səlamətə.Tutdu Əli ZülfüqarıÇalışdı qəzəvətə.Kərbəlada Həsən, HüseynTəslim oldu cənnətə.Mustafanın çeşmi-nuruOl iki güldən mədəd.
Yüz igirmi dörd min NəbiDünyaya qılmış zühur.Yeddi qat yer, yeddi qat göyƏrş-kürs, Qaf, Tur,Şəms, qəmər, mələk, nücum,İns, cins, mari, mur.Yüz sühüfnan endi Tovrat,Fürqani, İncil, Zabur,İxlasınan Yasin TahaOxuyan dildən mədəd.
İbrahim Ədhəm padşahkənTaxtdan qaçdı biçarə.Dost üzünə həsrət qaldıYəməndə Veysəl Qarə.Əshab-Kəhfin kəlbi olubQoşulaydım qırxlarə.Axır kəlam Molla CumaSığıngınan Qaffarə,Çün mağrifat dəryasıdırO nəhri-Nildən mədəd.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/molla-cume-meded
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Molla Cuma baba bir gün Qıpçağa gəlir, lakin onu bu kənddətanımırlar. Qışın oğlan çağı idi, hər yerə qar yağmış, buz bağlamışdı.
Molla Cümənin qərib aşıqla görüşüAdı dillər əzbəri olan qərib diyarlı bir aşıq deyirdi ki, mən özmahalımda, Aşıq Molla Cuma da Şəki mahalında, iki qoçun başı
Haram ətDağıstandan Molla Cumanın bir aşıq dostu varmış. MollaCuma ona ismarış göndərir ki, bir dənə yaxşı qoç göndərsin. Aşıq
Molla Cümə və Bilalİsti yay günlərinin birində Molla Cuma yoldaşları ilə toyagedirmiş. Bu an qarşıdan kəndliləri Bilal bir araba yemişlə bostandan
Başqa şairlərin şeirləri
Əyyami-nəhsdə qəmər əqrəbdəBir neçə kəslərə siyasət oldu,
Əvvəla şərti-gözəllikdə kamal olmalıdırƏvvəla şərti-gözəllikdə kamal olmalıdır,Saniyən qaideyi-hüsnü camal olmalıdır.
AğlaramÇərx fələk məni qıldın divanəAyrı saldın yarı anıb ağlaram
DüşdümNeyləmişdim, yarəb, həqq dərgəhində,Xəstə olub müdam, cahanə düşdüm.