Balaş Azəroğlu
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Təbrizin baharı
Gurşad təzə dayanmışdır... hava durulur,Bulud keçir, göyün üzü görünür təmiz.
Yaltadan məktubSevgilim, yağışlı bir yaz günüdür,Tutmuş hər tərəfi yenə çən, duman.
Neçə bahar yola salmışamNeçə bahar yola salmışam,ancaq
Könlüm bahar istəyirKönlüm bahar istəyir...Doqquz aylıq həsrəti qəlbimdən silə bilsin.
Göl min il yaşadıGöl min il yaşadı səssiz-səmirsizNə bir bulaq gördü, nə də bir dəniz.
Dənizlə tənha qalmaq istəyirəmDənizlə tənha qalmaq istəyirəm,oturub sahil qumlarında
Səmərqənddə bir qız gördümSəmərqənddə bir qız gördüm, adı Mərhəmət,Qaşı qara, gözü qara, özü də duzlu.
Dəniz, Heminquey və mənÖnümdəDünyanın qaragözlü pərisi,
Dənizin səxavətiMirzə Cavad müəllimə*Bir gün xəzri başlamışdı yaman,
Miladdan qabaqkı danışıq dilindəMənə dəftər verin,bir də qələm...
Çinardan bir yarpaq qopduSapsarı, zəfəran rənginə çalanBir çinar yarpağı qopdu budaqdan.
O şeiri kim yazacaqMənə nəğmə de kürül-kürül...*M.Gülgün*
Dəniz olmaq istəyirəm...Məndən soruşsalar,“Nə olmaq istəyirsən?”