Mücirəddin Beyləqani
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bu dövr edən fələk, üzdən gümüş kimi görünən,Üzümə gözyaşımı simu-zər edibdir həmən.
Qəsidə 8Arzu atını çapma ki, ömrün qaçağandır,Yoxluq işinə başla ki, köçməklik əyandır!
Qəsidə 14شش جهت ملک را کار یکی در ده استکز پس هفتم قران ملک به دست شه است
Qəsidə 48الطرب ای شکرستان چون دم سرد در سحرگرم درآی و دم مده باده بیار و غم ببر
Qəsidə 57تا دار ملک زان سوی عالم بساختمخود را ز کاینات مسلم بساختم
Qəzəl 23Dünya bəzənib, yenə bahardır,Aləm elə bil ki şux nigardır!
Qəzəl 52Fəraqın qəm əliylə canımızda bir tikan qırdı,Deyərdin, uçdu bir ox, zindana dəydi, haman, qırdı.
Şikayətnamə 6Kədərdən aləm içrə könlümüzdə yüz düyün vardır,Quraq şənlik büsatı, şadlanaq, fürsət bu gün vardır.
Şikayətnamə 39حاصل روزگار می بینیغم بی غمگسار می بینی
Rübai 10Saqi ki, tökərdi badə minadan,Mütrib ki, incilər saçardı hər an,
Rübai 87برخاست دلم تا دگری بگزیندگفتم بنشین که یار از من بیند
Qəsidə 72مهره عمرم ربود شعبده آسمانکشت چراغ دلم شمع سپهرالامان
Qəzəl 21ز عشقت دل مسلم برنگرددز کویت باد بی غم برنگردد
Qəzəl 34O hüsn ki, səndə var, əldən ixtiyarı alar,Könül alındı, ürək candakı qərarı alar.
Qəzəl 65Nə pislik eylədim, peymanı qırdın?Ümidi-vəsli kəsdin, canı qırdın.
Qəzəl 77Sən hüsndə, bu doğru sözümdür, yeganəsən!İşvənlə, hiylən ilə cahanda fəsanəsən!
Şikayətnamə 5Cahanda qismət edibdir zəmanəmiz bizə qəm,Fələkdən halımız olmuş fələk kimi bərhəm.
Qitə 77ای سرافراز مهتری که به دهرکس ندیدست چون تو آزاده
Tərkibbənd 12ای شاه! یاور تو درین غم خدای بادطبع تو شاد و تیغ تو عالمگشای باد
Rübai 24هر کو ز ملوک عصر بیگانه نشستدر آتش اندوه چو پروانه نشست
Rübai 28Kuyində qəmə dözməyimə fərman var,Ağlar bu gözümdə hər gecə tufan var.
Rübai 48دهر ار چه غم نامتناهی دارددر کار دلم بسی تباهی دارد
Rübai 56Dedim kömək allam mən İsfahanda,İnsaf mədəninin ləli var onda.
Qəsidə 17Bədənim eşqinlə əl çəkdi candan,Can da ümidini kəsdi cahandan.
Qəsidə 19جان و دلم همیشه به عشقت اسیر بادجانا مرا خیال تو نقش ضمیر باد
Qəsidə 47Gülüm, dodağıma dodaq uzatsan,Atəş çeşməsində kövsər olarsan.
Qəsidə 50پرده مستان نواخت زخمه باد سحرباده ده ای عشق تو همچو سحر پرده در
Qəsidə 76زهی بر خطت آسمان سر نهادهجهان بر سر جاهت افسر نهاده
Qəsidə 77دوش آن زمان کز آه من شد شمع شب سرسوختهدیدم به بزم عاشقان شب عنبر تر سوخته
Qəzəl 16دوش چون دست قدر مهر از در شب بر گرفتعقد گردون بیضه ای از عنبر شب بر گرفت