Həmam Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
در آرزوی تو گشتم به هر دیار بسیمرا ز روی تو هرگز نشان نداد کسی
Qəzəl 202ای خواب که میبینمت از بهر خیالیحیف است که با دیده تو را نیست وصالی
Qəzəl 203مباد دل ز هوای تو یک زمان خالیکه اعتبار ندارد تنی ز جان خالی
Qəzəl 205از تشنگی بمردم ای آب زندگانیچون نیستی در آتش احوال ما چه دانی
Qəzəl 207ای نور دیده و دل از دیدهها نهانیبا ما نه در میانی کاندر میان جانی
Qəzəl 208بشنو ز نی سماعی به زبان بیزبانیشده بیحروف گویا همه صوت او معانی
Qəzəl 212پیک مبارک است نسیم سحرگهیمشتاق را همیدهد از دوست آگهی
Qəzəl 216ای گل از غنچه کی برون آییکه شدم ز انتظار سودایی
Rübai 1انگور و شراب را سعادت بادامی مستی و خواب را سعادت بادا
Müfrəd 2سعادت با سلامت یار بادتنگهدار حوادث کردگارت
Müfrəd 3از آن مجلس به صورت گرچه دور استمخوان دورش که جانش در حضور است
Qəzəl 4ساقی همان به کامشبی در گردش آری جام راوز عکس می روشن کنی چون صبح صادق شام را
Qəzəl 6روی ترکم بین مکن نسبت به خوبی ماه راترک من در خیل دارد همچو مه پنجاه را
Rübai 8عشق تو که در دل آتش تیز افروختدانم که به شمع سوختن او آموخت
Rübai 10دوشش دیدم زلف بشولیده و مستمی آمد و دستهای گل سرخ به دست
Qəzəl 11چون لبت از مصر کی خیزد نباتکز نباتت میچکد آب حیات
Məsnəvi 12آرزوهاست در دلت پنهانانها من سلاسل الشیطان
Müfrəd 12ملامتی نتوان کرد روستایی راکه پیش شهد و شکر نام کشک و دوغ برد
Müfrəd 13به آن هم مفتخر هم مبتهج شددلش با انس و راحت ممتزج شد
Müfrəd 14بفرست نسیمی که سلام تو رساندوز دست فراقم به سلامت برهاند
Qəzəl 14سری دارم ز سودای تو سرمستکه با چشم تو آن را نسبتی هست
Rübai 15میلت به من ای یار موافق عجب استمهرت به من ای نگار صادق عجب است
Rübai 16ای بیخبران شکل مجازی هیچ استاحوال فلک بدین درازی هیچ است
Müfrəd 17حالی که به صد زبان بیان نتوان کردکلک دو زبان چگونه تقریر کند
Rübai 17ای زلف به تاب دوست تاب تو که راستوی لعل خوشش برگ عتاب تو که راست
Rübai 18لب بر لب من نهاد این لطف بس استمیگفت که با کشته خویشم هوس است
Müfrəd 19مردم تبریز همچو آب لطیفندشخص به جز از شکل خود در آب نبیند
Rübai 19عشق تو که سرمایه این درویش استزاندازه هر هوسپرستی بیش است
Müfrəd 20هر باد که از شام به اصحاب تو آیدآرام دل و راحت ارواح فزاید
Rübai 20ای باد مراغه حال خویشان خون استوان یار مرا زلف پریشان چون است