Qəzəl 198

در آرزوی تو گشتم به هر دیار بسیمرا ز روی تو هرگز نشان نداد کسی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 202

ای خواب که می‌بینمت از بهر خیالیحیف است که با دیده تو را نیست وصالی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 203

مباد دل ز هوای تو یک زمان خالیکه اعتبار ندارد تنی ز جان خالی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 205

از تشنگی بمردم ای آب زندگانیچون نیستی در آتش احوال ما چه دانی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 207

ای نور دیده و دل از دیده‌ها نهانیبا ما نه در میانی کاندر میان جانی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 208

بشنو ز نی سماعی به زبان بی‌زبانیشده بی‌حروف گویا همه صوت او معانی

Həmam TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 212

پیک مبارک است نسیم سحرگهیمشتاق را همی‌دهد از دوست آگهی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 216

ای گل از غنچه کی برون آییکه شدم ز انتظار سودایی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 1

انگور و شراب را سعادت بادامی مستی و خواب را سعادت بادا

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Müfrəd 2

سعادت با سلامت یار بادتنگه‌دار حوادث کردگارت

Həmam Təbrizi1 dəq
Müfrəd 3

از آن مجلس به صورت گرچه دور استمخوان دورش که جانش در حضور است

Həmam Təbrizi1 dəq
Qəzəl 4

ساقی همان به کامشبی در گردش آری جام راوز عکس می روشن کنی چون صبح صادق شام را

Həmam TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6

روی ترکم بین مکن نسبت به خوبی ماه راترک من در خیل دارد همچو مه پنجاه را

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 8

عشق تو که در دل آتش تیز افروختدانم که به شمع سوختن او آموخت

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 10

دوشش دیدم زلف بشولیده و مستمی آمد و دسته‌ای گل سرخ به دست

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 11

چون لبت از مصر کی خیزد نباتکز نباتت می‌چکد آب حیات

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Məsnəvi 12

آرزوهاست در دلت پنهانانها من سلاسل الشیطان

Həmam TəbriziMəsnəvi1 dəq
Müfrəd 12

ملامتی نتوان کرد روستایی راکه پیش شهد و شکر نام کشک و دوغ برد

Həmam Təbrizi1 dəq
Müfrəd 13

به آن هم مفتخر هم مبتهج شددلش با انس و راحت ممتزج شد

Həmam Təbrizi1 dəq
Müfrəd 14

بفرست نسیمی که سلام تو رساندوز دست فراقم به سلامت برهاند

Həmam Təbrizi1 dəq
Qəzəl 14

سری دارم ز سودای تو سرمستکه با چشم تو آن را نسبتی هست

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 15

میلت به من ای یار موافق عجب استمهرت به من ای نگار صادق عجب است

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 16

ای بی‌خبران شکل مجازی هیچ استاحوال فلک بدین درازی هیچ است

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Müfrəd 17

حالی که به صد زبان بیان نتوان کردکلک دو زبان چگونه تقریر کند

Həmam Təbrizi1 dəq
Rübai 17

ای زلف به تاب دوست تاب تو که راستوی لعل خوشش برگ عتاب تو که راست

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 18

لب بر لب من نهاد این لطف بس استمی‌گفت که با کشته خویشم هوس است

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Müfrəd 19

مردم تبریز همچو آب لطیفندشخص به جز از شکل خود در آب نبیند

Həmam Təbrizi1 dəq
Rübai 19

عشق تو که سرمایه این درویش استزاندازه هر هوس‌پرستی بیش است

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Müfrəd 20

هر باد که از شام به اصحاب تو آیدآرام دل و راحت ارواح فزاید

Həmam Təbrizi1 dəq
Rübai 20

ای باد مراغه حال خویشان خون استوان یار مرا زلف پریشان چون است

Həmam TəbriziRübai1 dəq