Həmam Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
بعدازان چون خلیفه گشت عمرشد جهان گیر دین پیغمبر
Rübai 4ای در سر زلف تو پریشانیهاخوی لب لعلت شکرافشانیها
Məsnəvi 5چون عمر شد روان به دار سلامگشت عثمان خلیفة الاسلام
Məsnəvi 6چون به جای نبی علی بنشستاهل اسلام را قوی شد دست
Müfrəd 7از دل خبر مپرس که بر وی چهها گذشتکاین سیل غم نخست به شهر شما گذشت
Məsnəvi 10واعظانی که اهل تحقیقندبه مواعظ کلید توفیقند
Müfrəd 10همیرسان به جماعت چو شاخ نخل کرموگرنه باش چو بید لطیف راحت روح
Qəzəl 10منتظر باشند شبها عاشقان ناکرده خوابتا برآید بامداد از شرق کویت آفتاب
Rübai 11ای آنکه لبت آب حیات طرب استروی تو چو باده خرمی را سبب است
Qəzəl 21خانه امروز بهشت است که رضوان اینجاستوقت پروردن جان است که جانان اینجاست
Qəzəl 22این ز آب وخاک نیست که جانی مصور استچشم جهانیان به جمالش منور است
Rübai 33بزم از رخت امشب آفتابی داردچشم تو به هر گوشه خرابی دارد
Qəzəl 35چشم مستانه تو آفت هشیاران استفتنه و عربده او همه با یاران است
Rübai 36معشوق من امشبی وفایی داردکارم ز وصال او نوایی دارد
Müfrəd 43از دیده گرچه دوری از دور در حضوریدر جسم دل چو جانی در چشم جان چو نوری
Müfrəd 46برون ز عالم حس است جان خرده بینان رابه غمزه سوی یکدیگر اشارتهای پنهانی
Rübai 46هر گه که قدح پر از می ناب شوداز عکس می ناب چو عناب شود
Müfrəd 47دل گفت که زحمت تن آنجا چه بریاین کار همان به که به جان فرمایی
Qəzəl 55روی زیبا چون تماشا را به گلزار آوردشاخ گل را شرم بادا گر گلی بار آورد
Rübai 61میآمد و بر گلش پریشان سنبلبر چهره عرق نشسته چون بر گل مل
Rübai 72ای عادت تو به باده جان پروردنمی خور که ملامتت نخواهم کردن
Qəzəl 76قومی که ره به منزل خوبان همیبرنداقبال مایهایست که ایشان همیبرند
Qəzəl 77میروی وز پی تو پیر و جوان مینگرندبه تعجب همه در صورت جان مینگرند
Qəzəl 80اهل دل در هوس عشق تو سرگردانندزاهدان شیوۀ این طایفه کمتر دانند
Rübai 80تلخ است مذاق زندگانی بی توباد است حدیث شادمانی بی تو
Qəzəl 84آن را که حسن و شکل و شمایل چنین بودچندان که ناز بیش کند نازنین بود
Rübai 86ای دل تو ز همنشین دگرسان گردیبا هر چه نشینی به صفت آن گردی
Qəzəl 87بر سر کوی تو سرها میرودجان فدای روی زیبا میرود
Rübai 89ای صبح که آهنگ به خونم داریاز باد دل مرا چه میآزاری
Rübai 95جان منی ای نگار و سلطان منیسلطان منی ولی به فرمان منی