Müfrəd 46

برون ز عالم حس است جان خرده بینان رابه غمزه سوی یکدیگر اشارت‌های پنهانی

Həmam Təbrizi1 dəq
Rübai 46

هر گه که قدح پر از می ناب شوداز عکس می ناب چو عناب شود

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Müfrəd 47

دل گفت که زحمت تن آنجا چه بریاین کار همان به که به جان فرمایی

Həmam Təbrizi1 dəq
Qəzəl 61

اگر بختم دهد باری که یارم همنشین باشدزهی مقبل که من باشم زهی دولت که این باشد

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 61

می‌آمد و بر گلش پریشان سنبلبر چهره عرق نشسته چون بر گل مل

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 72

ای عادت تو به باده جان پروردنمی خور که ملامتت نخواهم کردن

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 76

قومی که ره به منزل خوبان همی‌برنداقبال مایه‌ای‌ست که ایشان همی‌برند

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 77

می‌روی وز پی تو پیر و جوان می‌نگرندبه تعجب همه در صورت جان می‌نگرند

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 80

اهل دل در هوس عشق تو سرگردانندزاهدان شیوۀ این طایفه کمتر دانند

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 80

تلخ است مذاق زندگانی بی توباد است حدیث شادمانی بی تو

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 86

زینهار ای دل گرت با عشق پیوندی بودغیرتت باید که بر پای هوا بندی بود

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 86

ای دل تو ز همنشین دگرسان گردیبا هر چه نشینی به صفت آن گردی

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 89

ای صبح که آهنگ به خونم داریاز باد دل مرا چه می‌آزاری

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 90

بوسه‌ای را گر به جان شاید خریدجان بباید داد روز من یزید

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 95

جان منی ای نگار و سلطان منیسلطان منی ولی به فرمان منی

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 112

رفتیم ما و عشق تو اندر میان هنوزساکن نگشت عربده عاشقان هنوز

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 115

نبود خلاص ما را ز دو چشم شوخ شنگشکه چو در کرشمه آید گذرد ز جان خدنگش

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 138

سعادتی که ز ناگه درآمدی ز درمخوش آمدی همه لطفی و مردمی و کرم

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 183

چون بگذرد به شهر چنین سرو قامتیاز هر طرف ز خلق برآید قیامتی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 192

معذورم اگر ورزم سودای چنین یاریای چشم ملامت‌گر بنگر به رخش باری

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 219

دانی چگونه باشد از دوستان جداییچون دیده‌ای که ماند خالی ز روشنایی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Məsnəvi 3

پیشوا یار غار او صدیقآن رسیده به عالم تحقیق

Həmam TəbriziMəsnəvi1 dəq
Müfrəd 5

حالم ز فرقت تو نیاید به نامه راستکاین کارنامه‌ای‌ست نه این کار نامه است

Həmam Təbrizi1 dəq
Müfrəd 6

مرا به طلعت تو اشتیاق چندانی استکه زائران حرم را به کعبه چندان نیست

Həmam Təbrizi1 dəq
Rübai 7

گویند که هست بی نشان آب حیاتو اندر ظلمات است نهان آب حیات

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Müfrəd 8

عمری که از او جهانی ارزددر صحبت خلق رایگانی بگذشت

Həmam Təbrizi1 dəq
Qəzəl 8

بشنو حدیث یار ما از ما نه از اغیار ماشرح لب او می‌دهد شیرینی گفتار ما

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Müfrəd 9

چه نویسم ز آرزومندیکان زبان قلم نداند گفت

Həmam Təbrizi1 dəq
Məsnəvi 11

دل‌ربایی به دل‌نوازی کنپای‌ها بوس و سرفرازی کن

Həmam TəbriziMəsnəvi3 dəq
Məsnəvi 13

گفتن از بهر کار در کار استورنه اینجا چه جای گفتار است

Həmam TəbriziMəsnəvi2 dəq