Həmam Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
برون ز عالم حس است جان خرده بینان رابه غمزه سوی یکدیگر اشارتهای پنهانی
Rübai 46هر گه که قدح پر از می ناب شوداز عکس می ناب چو عناب شود
Müfrəd 47دل گفت که زحمت تن آنجا چه بریاین کار همان به که به جان فرمایی
Qəzəl 61اگر بختم دهد باری که یارم همنشین باشدزهی مقبل که من باشم زهی دولت که این باشد
Rübai 61میآمد و بر گلش پریشان سنبلبر چهره عرق نشسته چون بر گل مل
Rübai 72ای عادت تو به باده جان پروردنمی خور که ملامتت نخواهم کردن
Qəzəl 76قومی که ره به منزل خوبان همیبرنداقبال مایهایست که ایشان همیبرند
Qəzəl 77میروی وز پی تو پیر و جوان مینگرندبه تعجب همه در صورت جان مینگرند
Qəzəl 80اهل دل در هوس عشق تو سرگردانندزاهدان شیوۀ این طایفه کمتر دانند
Rübai 80تلخ است مذاق زندگانی بی توباد است حدیث شادمانی بی تو
Qəzəl 86زینهار ای دل گرت با عشق پیوندی بودغیرتت باید که بر پای هوا بندی بود
Rübai 86ای دل تو ز همنشین دگرسان گردیبا هر چه نشینی به صفت آن گردی
Rübai 89ای صبح که آهنگ به خونم داریاز باد دل مرا چه میآزاری
Qəzəl 90بوسهای را گر به جان شاید خریدجان بباید داد روز من یزید
Rübai 95جان منی ای نگار و سلطان منیسلطان منی ولی به فرمان منی
Qəzəl 112رفتیم ما و عشق تو اندر میان هنوزساکن نگشت عربده عاشقان هنوز
Qəzəl 115نبود خلاص ما را ز دو چشم شوخ شنگشکه چو در کرشمه آید گذرد ز جان خدنگش
Qəzəl 138سعادتی که ز ناگه درآمدی ز درمخوش آمدی همه لطفی و مردمی و کرم
Qəzəl 183چون بگذرد به شهر چنین سرو قامتیاز هر طرف ز خلق برآید قیامتی
Qəzəl 192معذورم اگر ورزم سودای چنین یاریای چشم ملامتگر بنگر به رخش باری
Qəzəl 219دانی چگونه باشد از دوستان جداییچون دیدهای که ماند خالی ز روشنایی
Məsnəvi 3پیشوا یار غار او صدیقآن رسیده به عالم تحقیق
Müfrəd 5حالم ز فرقت تو نیاید به نامه راستکاین کارنامهایست نه این کار نامه است
Müfrəd 6مرا به طلعت تو اشتیاق چندانی استکه زائران حرم را به کعبه چندان نیست
Rübai 7گویند که هست بی نشان آب حیاتو اندر ظلمات است نهان آب حیات
Müfrəd 8عمری که از او جهانی ارزددر صحبت خلق رایگانی بگذشت
Qəzəl 8بشنو حدیث یار ما از ما نه از اغیار ماشرح لب او میدهد شیرینی گفتار ما
Müfrəd 9چه نویسم ز آرزومندیکان زبان قلم نداند گفت
Məsnəvi 11دلربایی به دلنوازی کنپایها بوس و سرفرازی کن
Məsnəvi 13گفتن از بهر کار در کار استورنه اینجا چه جای گفتار است