Həmam Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
بر کف ماه نیکوان جام چو آفتاب بیننرگس نیم مست او گشته ز می خراب بین
Qəzəl 171حدیث زلف و خال و چشم و ابرونگوید جز زبان عشق نیکو
Qəzəl 183چون بگذرد به شهر چنین سرو قامتیاز هر طرف ز خلق برآید قیامتی
Qəzəl 184گفت از برای چیدن گل در چمن شدیاز مات شرم باد که پیمانشکن شدی
Qəzəl 189ای نسیم سحری هیچ سر آن داریکز برای دل من روی به جانان آری
Qəzəl 192معذورم اگر ورزم سودای چنین یاریای چشم ملامتگر بنگر به رخش باری
Məsnəvi 3پیشوا یار غار او صدیقآن رسیده به عالم تحقیق
Müfrəd 5حالم ز فرقت تو نیاید به نامه راستکاین کارنامهایست نه این کار نامه است
Müfrəd 6مرا به طلعت تو اشتیاق چندانی استکه زائران حرم را به کعبه چندان نیست
Rübai 7گویند که هست بی نشان آب حیاتو اندر ظلمات است نهان آب حیات
Müfrəd 8عمری که از او جهانی ارزددر صحبت خلق رایگانی بگذشت
Müfrəd 9چه نویسم ز آرزومندیکان زبان قلم نداند گفت
Məsnəvi 11دلربایی به دلنوازی کنپایها بوس و سرفرازی کن
Məsnəvi 13گفتن از بهر کار در کار استورنه اینجا چه جای گفتار است
Məsnəvi 14همنفس شد سگ شبان با گرگگله را سگ خوردکنون یاگرگ
Rübai 14با روی تو شمع برفروزد عجب استبا حسن تو دیده برندوزد عجب است
Müfrəd 16کو حیدر هاشمی و کو حاتم طیتا ماتم مردمی و مردی دارند
Müfrəd 27ملول شد دل ما در شب دراز فراقمگر طلوع کند آفتاب روز وصال
Rübai 27ما را به امید زندگانی بگذشتدور از رویت دور جوانی بگذشت
Rübai 28چون خسته شد از منج لب شیرینتخونین شد از این غم دل صد مسکینت
Müfrəd 29چه گویم و چه نویسم که زین سفر چه کشیدمز روزگار پیاپی بدیدم آنچه بدیدم
Qəzəl 29یار ما محملنشین و ساربان مستعجل استچون روان گردم که زاب دیده پایم در گل است
Qəzəl 30تو سلطانی و خورشیدت غلام استنظر جز بر چنین صورت حرام است
Müfrəd 31ز چشم دوری و دل روز و شب ملازم توستامید هست که محروم هم نماند چشم
Qəzəl 32در شهر بگویید چه فریاد و فغان استآن سرو مگر باز به بازار روان است
Rübai 34زلفش سر کبر و سرفرازی داردزان کشتن عاشقان به بازی دارد
Müfrəd 35نانش نه و خلق او را در هر دو جهان مهمانای دوست چنین باشد ایثار جوانمردان
Rübai 40گفتی غم عشقت همه کس میدانداین راز گشادهای بدان میماند
Qəzəl 42ز جانان مهر و از ما جانفشانیستجواب مهربانان مهربانیست
Rübai 43در بزم تو هر که ترک هستی نکنداز باده لبهای تو مستی نکند