Həmam Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
آن همیخواندم همیبوسیدمشدر سواد دیده میمالیدمش
Qəzəl 25حسن تو را ممالک دلها مسخر استمقبل کسی که وصل تو او را میسر است
Rübai 25ای جام لب نگار میدار به دستبا او چو خوش آورید این کار بدست
Müfrəd 26همیشه باد به کام تو گردش گردونقدر ببسته بدین کار تا ابد میثاق
Qəzəl 26رویت به هر انجمن دریغ استسرو تو به هر چمن دریغ است
Qəzəl 27بار دل بر تن نهادن کار ارباب دل استاین که عیسی بار خر بر دوش گیرد مشکل است
Rübai 30ای آب لطافت و طرب در جویتجان زنده کند نسیم کآرد بویت
Qəzəl 31به شب ماهی میان کاروان استکه روی او دلیل ساربان است
Müfrəd 33نه آن پیوند دارد با تو جانمکه آید وصف آن اندر بیانم
Müfrəd 34رهروان بستند بر فتراک ما را لاجرمپیشتر از کاروان خود را به منزل یافتیم
Müfrəd 37ناز ز حد ببردهای ای بت نازنین منراه جفا گزیدهای ای ز جهان گزین من
Rübai 38گفتی که سرشکت ز چه معنی خون شدخون نیست ولی با تو بگویم چون شد
Müfrəd 39در سماع آمد بت خوبان چینآفتابی بر زمین در چرخ بین
Rübai 39با عشق تو دل چون محرم راز آمدبا دل در و دیوار در آواز آمد
Müfrəd 40من کیم باری که نامم بر زبان آوردهاییا به نوک کلک در تصنیف نامم بردهای
Rübai 41گویند فلان سلطنتی میراندبهمان بد و نیک ملک نیکو داند
Rübai 42ای دل مطلب دوا ز معلولی چندمشغول مشو به مهر مشغولی چند
Müfrəd 44مینویسم پیش جانان نامهایکاشکی من نامه خود بودمی
Rübai 44معشوقه به گرمابه شبی با ما بودما را ز فروغ چهره خورشید نمود
Müfrəd 45چون جان و دلم ز خدمتت نیست جدااندر نظرت چه قدر دارد بدنی
Rübai 45عشق تو جوان است و جوان خواهد بودتا هست جهان جانِ جهان خواهد بود
Qəzəl 46فراق آن قد و قامت قیامت است قیامتشکیب از آن لب شیرین غرامت است غرامت
Rübai 47می بی لب تو طرب نمیافزایدخود بی لبت از شراب کاری ناید
Rübai 48زان عهد قدیم چون مرا یاد آیدلذات جهان سر به سرم باد آید
Rübai 49باد سحری رقصکنان میآیدبا مژده یار مهربان میآید
Qəzəl 50یاد باد آن راحت جان یاد بادعاشقان را عهد جانان یاد باد
Rübai 50گفتار خوش و لب چو قندم بایدگیسوی دراز چون کمندم باید
Rübai 51نی حال دلم یکان یکان میگویدوان راز که داشتم نهان میگوید
Rübai 52گفتا که به ابروم که دارم در سرکامشب نفسی کنم به پیش تو گذر
Rübai 53این ملک به مالک گدا بازگذارخود را به تو تسلیم و رضا بازگذار