Rübai 12

در آرزوی تو شمع را جان به لب استزان مرده و سوخته چو من روز و شب است

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 13

چون دیدن آن سرو روان در خواب استپس ذوق دل و راحت جان در خواب است

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 21

خانه امروز بهشت است که رضوان اینجاستوقت پروردن جان است که جانان اینجاست

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 22

این ز آب وخاک نیست که جانی مصور استچشم جهانیان به جمالش منور است

Həmam TəbriziQəzəl2 dəq
Müfrəd 30

حرف و ترکیب ندانم که من از سر تا پایهر کجا دیده برافتاد همه جان دیدم

Həmam Təbrizi1 dəq
Qəzəl 35

چشم مستانه تو آفت هشیاران استفتنه و عربده او همه با یاران است

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 55

روی زیبا چون تماشا را به گلزار آوردشاخ گل را شرم بادا گر گلی بار آورد

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 83

ترکم چو کمان ابروان کرد به زهتیر مژه انداخت از آن بر که و مه

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 84

آن را که حسن و شکل و شمایل چنین بودچندان که ناز بیش کند نازنین بود

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 87

بر سر کوی تو سرها می‌رودجان فدای روی زیبا می‌رود

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 93

ای نی تو نه همچو من پریشان حالیبی درد برین صفت چرا می‌نالی

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 94

ای عاشق رخسار تو چون ما خیلیخود نیست به عاشقان دلت را میلی

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 111

غرض ز دیدن شام و دیار مصر و حجازاگر حضور عزیزان بود زهی اعزاز

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 112

رفتیم ما و عشق تو اندر میان هنوزساکن نگشت عربده عاشقان هنوز

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 114

زهی شمایل موزون و قد دلبندشکه هر که دید رخش گشت آرزومندش

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 116

این نه دردیست که بی دوست بود درمانشخُنُک آن جان که نصیبی بود از جانانش

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 135

پیش یاران امشبی ناخوانده مهمان آمدمعاشقان تشنه لب را آب حیوان آمدم

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 136

چون سر زلف تو برعارض زیبا دیدمروز نوروز و شب قدر به یک‌جا دیدم

Həmam TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 141

در آن نفس که بمیرم در آرزوی تو باشمبدان امید دهم جان که خاک کوی تو باشم

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 153

به معنی چون شود صورت مزینچو قصری باشد از خورشید روشن

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 159

شیوهٔ مردان نباشد عشق پنهان باختنکمتر از پروانه نتوان بود در جان باختن

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 164

ملامت می‌کند دشمن مرا در عشق ورزیدنبه چشم عاشقان باید جمال شاهدان دیدن

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 167

ترک مه پیکر من تا که برفت از بر مندور از آن روی ندانم که چه شد بر سر من

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 169

بر کف ماه نیکوان جام چو آفتاب بیننرگس نیم مست او گشته ز می خراب بین

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 171

حدیث زلف و خال و چشم و ابرونگوید جز زبان عشق نیکو

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 189

ای نسیم سحری هیچ سر آن داریکز برای دل من روی به جانان آری

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 192

معذورم اگر ورزم سودای چنین یاریای چشم ملامت‌گر بنگر به رخش باری

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 213

ای آفتاب خوبان وی آیت الهیحسن تو را مسخر از ماه تا به ماهی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Məsnəvi 4

بعدازان چون خلیفه گشت عمرشد جهان گیر دین پیغمبر

Həmam TəbriziMəsnəvi1 dəq
Müfrəd 4

ز دولت تو مرا دست داده بود دمیبه بندگیت که تاریخ روزگار من است

Həmam Təbrizi1 dəq