İrəc Mirzə
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
دیدم اندر گردش بازار عبداللّه رااین عجب نبود که در بازار بینم ماه را
Arifnamə, fəsil 4بدینجا چون رسید اشعارِ خالصپریشان شد همه افکارِ مخلص
Pərakəndə beyt 4افسارش از بریشم و پالان ز مخملستهر چند بد صدا است ولیکن مجللست
Pərakəndə şeir 5باغ خندان ز گل خندان استخنده آئین خرمندان است
Qitə 7رسمَست هرکه داغ ِ جوان دید، دوستانرأفت برند حالت ِ آن داغ دیده را
Qitə 8بچه هایِ زمانه رند شدندبی ثمر دان تو ژاژخایی را
Qəsidə 9حُجَّةُالاسلام کتک میزندبر سر و مغزت دَگَنک میزند
Arifnamə, fəsil 10تو عارف واقعا گوساله بودیکه از من این سفر دوری نمودی
Pərakəndə beyt 10خواهد اینک ز جناب تو باربندۀ ناچیز تو عبدالحمار !
Pərakəndə beyt 11آنکو به روز مهتری از دوستان گردد بریناآدمی گر بشمری اندر شمار آدمش
Məsnəvi 28مرا هست یک طوطی اندر قفسکه مِثلَش بهخوبی ندیدست کس
Qitə 28اسم گل پیش لبش بردن خطا باشد لب اوبهتر است از گل یقین است این که گفت و گو ندارد
Məsnəvi 29بوده است خری که دُم نبودَشروزی غم بی دُمی فُزودَش
Qitə 29میم سپاسی کجاست تا که نگویدعارف بیچاره دادخواه ندارد
Qəsidə 30گفتم رهینِ مهرِ تو شد این دلِ حزینگفتا حزین دلی که به مهری بود رهین
Məsnəvi 34دو نفر دزد خری دزدیدندسرِ تقسیم به هم جنگیدند
Məsnəvi 36گفت روزی به جعفرِ صادقحیلهبازی منافقی فاسِق
Məsnəvi 37گاه بارَم خار باشد گاه دُریار حاجی عَبدُهُ الرّاجی شتر!
Pərakəndə şeir 2وه چه خوب آمدی، صفا کردیچه عجب شد که یاد ما کردی؟
Məsnəvi 5وَ عَلَیکَ السَّلام میرآخورصاحبِ اسب و اَستَتر و اُشتُر
Rübai 5ای دوست! به ذات حق تعالی سوگندکز هجر تو ساعتی نیام من خرسند
Arifnamə, fəsil 6حجابِ زن که نادان شد چنینستزنِ مستورۀ محجوبه اینست
Qəsidə 7مقبول باد طاعتِ شَهزاده اعتضادعیدِ سعیدِ فطر بر او فرخجسته باد
Qəzəl 8چون خورم می، در سرم سودایِ یار آید پدیدراست باشد این مثل کز کار، کار آید پدید
Qitə 10گویند مرا چو زاد مادرپستان به دهن گرفتن آموخت
Pərakəndə beyt 13دست در حلقهٔ موی تو کنمبوسهای بر سر و روی تو کنم
Məsnəvi 15وزیرا از مبارک بیضه ات دورمرا امروز گشته بیضه رنجور
Qəzəl 15آزردهام از آن بُتِ بسیار ناز کُنپا از گلیمِ خویش فزونتر دراز کُن
Məsnəvi 17چنین می گفت شاگردی به مَکتَبکه این مکتب چه تاریکست یارب
Qitə 19ای مِهین صدر فلک مرتبه در دورۀ توگر شود رنجه دل اهل هنرشایان نیست