Məhsəti Gəncəvi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Olmaz bu qədər ağıllı heç bir insan,Mehrin, qılığın etdi məni lap heyran.
Rübai 84Ləlin baharın taxtını talan etdi,Məst etdi o badam məni nalan etdi.
Rübailər, 89Xəttin çıxarıb bənövşələr tər güldən,Xətt çəkmiş aya, könlü nə istər güldən?
Rübailər, 90Ləlindən eşitdim nə qədər xoş söhbət,Oldu mənə axır bu görüşmək qismət.
Rübailər, 95Hicrinlə yetər, səbrimi, ey gül, qırma!Zulmünlə yetər, əhdini gəl sındırma!
Rübai 115هم مستم و هم غلام سرمستانمبیزار ز زهد و بنده ایمانم
Rübailər, 116Dərdinlə qəmin könlümə olmuş qismət,Arzunla ürək göynədi həsrət-həsrət.
Rübai 117Buludla çarpışan görürəm səni,Günəşi arayan görürəm səni.
Rübai 122Yoxdur qanadım, mən yazıq, aciz bir quş,Düşdüm toruna sənin xəbərsiz, bihuş.
Rübailər, 125Etdim dəvə üstündə yaman ah-əfğan!Səpdim dəvənin yollarına dürr, mərcan.
Rübailər, 126Ey qumru kimi sevgiyə yad dilbər sən,Tavus quşunu hüsn ilə mat eylərsən.
Rübai 135Tər laləyə bənzər o müəzzin oğlan,Görsə üzünu çəkər xəcalət lap qan.
Rübai 139Əladır üzün tər-təzəcə güllərdən,Xəttin, qırışın Xəllüx ilə Bərbərdən.
Rübailər, 145Bir söylə, nə olmuş o əhd, peymanlar,Əhd etməyə cəhd eylədiyin dövranlar.
Rübailər, 148Bilmir niyə könlüm necə dildar oldum,Könlüm nə çəkir, gör necə ağlar oldum.
Rübai 154دل بی تو، بجز خون جگر بارد، نیمانند تو، بی وفا فلک آرد، نی
Rübailər, 154Arxında suyun axmasa da bəndənlə,İnsanlığı tərk eyləmərəm mən sənlə.
Rübailər, 159Yoxdursa bu qəmlərdə mənə bir yan ol,Ey göz, daha qan ağla, könül sən qan ol.
Rübai 161Zülfün təzənə, neydir o şümşad qamət,Səndən nə göyərçinbaz olar, ey afət!
Qitə 3TAPMACAO necə oğrudur evə girsə, tez
Rübailər, 185Yer verməz ürək gözdə sənə, xar olasan,Qəlbində də qoymaz ki, gülüm, zar olasan.
Rübai 1Məni yerə yıxıb o qəssab kəsdi,Dedi: “Güman etmə, bu, son nəfəsdi”.
Rübailər, 19Bir busə üçün, – dedim, – ləbim mehmandır.Bir busəm üçün, – dedi, – baha bir candır.
Rübai 22Yatdım gecələr naz ilə, onlar getdi,Qəmzəmlə o dürr deşdiyim anlar getdi.
Rübailər, 31Düşmüş bu gecə bəxtimə təklik, hicran,Könlümdə qalar sabah bu qəmdən tufan.
Rübailər, 37Dünyada daraq, daş kimi versən fərman,Ləlinlə desən bircə dəfə, ey canan,
Rübailər, 39Görsə üzünü huri xəcalətdə qalar,Göylər günəşi nuru üzündən pay alar.
Rübailər, 44Hər yerdə sən ol könlümə, ey gül, həmdəm,Yaqut ləbinə dəyməyə dünya bir dəm.
Rübailər, 52Ceyran Çini öz mişkinə qəltan eylər,Ətriylə saçın mişki peşiman eylər.
Rübailər, 54Sevdaya gərəkdir canı qurban et sən!Şad olmaya könlün, onu viran et sən!