İmadəddin Nəsimi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
شب قدر بی قراران سر زلف یار باشدمه عید نیکبختان رخ آن نگار باشد
Qəzəl 100ندانم تا دگربار این دل ریشم چه شیدا شدمگر عکس رخ دلبر به جان باز آشکارا شد
Qəzəl 126سر چه باشد که نثار قدم یار کنندیا دل و دین به چه ارزد که در این کار کنند
Qəzəl 144جان به لب تا نرسید از تو به کامی نرسیدتا نشد دل ز جفا خون به مقامی نرسید
Qəzəl 145ساقی سیمین برآمد باده میباید کشیدحرف رندی بر سر سجاده میباید کشید
Qəzəl 150در خرابات عشق وقت سحرراه بردم از آن که بد رهبر
Qəzəl 154رق منشور است انسان، رق نگرچشم جان بگشای و روی حق نگر
Qəzəl 158ای ز آفتاب رویت روز جهان منوروی از نسیم زلفت کون و مکان معطر
Qəzəl 171ای از لب تو تنگ شکر آمده به تنگروی تو کرده لاله و گل را خجل به رنگ
Qəzəl 180تا منور شد ز خورشید رخ او دیدهامدر همه اشیا ظهور صورت او دیدهام
Qəzəl 182من شاهباز زاده شاه شریعتماز بهر صید طایر قدس حقیقتم
Qəzəl 183من گنج لامکانم اندر مکان نگنجمبرتر ز جسم و جانم در جسم و جان نگنجم
Qəzəl 187قسم به مهر جمالت که جز تو ماه ندارمتو شاه حسنی و غیر از رخ تو شاه ندارم
Qəzəl 188ترک شراب کی کنم من که چو رند فاسقم؟عار ز زهد اگر کنم فخر من است که عاشقم
Qəzəl 189هر آن نقشی که می بندی نگارا ناقش آنمبه هر اشیا که پیوندی درون جان او جانم
Qəzəl 201با روی او مگو که ز گلزار فارغیمکز هستی دو کون به یکبار فارغیم
Qəzəl 217نه چرخ دیده نه سیاره از بدایت حسنملک صفت بشری چون تو در نهایت حسن
Qəzəl 266ای باغ جنت از گل روی تو آیتیوصف کمال حسن تو ما لا نهایتی
Qəzəl 269منه بر مهر خوبان دل، نصیب از عقل اگر داریکه خوبان مهربانی را نمی دانند و دلداری
Məsnəvi 3ز اندیشه در بحر حیرت غریقچو شیخی که گم کرده باشد طریق
Rübai 1ای نفحه روحپرور باد صبابویی ده از آن زلف دلاویز به ما
Rübai 6بینی تو هیات الف دارد راستابروی تو لام الف بود از چپ و راست
Rübai 7دینم (به) محمد و علی هست درستدر شوره زمین خارجی هیچ نرست
Rübai 8اسرار خدا به نزد آدم حرف استهم علم خدا به نزد خاتم حرف است
Rübai 20در قاعده شریعت آگاه نبی استدر مرتبه حقیقت الله نبی است
Rübai 42ای فاتحه روی تو قرآن مجیدچون روی تو دیده مصحف خوب ندید
Rübai 50ای مانده تو بر کنار جویای وسطتا چند چو نقطه دور گردی از خط
Rübai 51ذاتی که عبارت است از سی و دو حرفعین دو جهان است چه مظروف و چه ظرف
Rübai 53ای روی تو هفت مصحف صانع پاکزین هفت مصور شده آن هفت افلاک
Rübai 69این کرسی چارپایه جسم ببینشاهنشه ملک ازل از روی یقین