Qəzəl 203

گوهر گنج حقیقت به حقیقت ماییمنور ذات جبروتیم که در اشیاییم

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 204

شق شد سماوات دخان از وجه خوب دلبراناینک دلیل روز حشر آمد برای بندگان

İmadəddin Nəsimi3 dəq
Qəzəl 206

سر خدا که بود نهان در همه جهانشد آشکار از کرم فضل (در) جهان

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 210

حدیث لعل تو نتوان بدین زبان گفتنبدین زبان سخن جان نمی توان گفتن

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 211

تو رسم دلبری داری و دانی دلبری کردنولیکن من ز تو مشکل توانم دل بری کردن

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 212

بیار باده که عید است و روز می خوردنچه خوش بود به می ناب روزه وا کردن

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 228

ای در بلا فتاده دل مبتلای منکس را مباد هیچ بلا چون بلای من

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 231

آن که ماه از شرم رویش بی نقاب آید برونوز گریبانش سحرگه آفتاب آید برون

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 238

آیینه دل پاک دار، ای طالب دیدار اوباشد که اندازد نظر در آینه رخسار او

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 243

دویی شرک است از آن بگذر، موحد باش و یکتا شووجود ما سوی الله را به لا بگذار و الا شو

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 246

با غیر مگو حالم، کاغیار نداند بهپروانه آن شمعم، گر نار نداند به

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 247

باز آمد آن خورشید جان در رخ نقاب انداختهوز عنبر تر برقعی بر آفتاب انداخته

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 252

ای رخ ماه پیکرت شاهد بر پری زدهحسن تو در جهان جان تخت سکندری زده

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 253

ای به میان دلبران زلف تو بر سر آمدهگل ز رخ تو منفعل، لاله به هم برآمده

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 264

یارب، ای سرو من! امشب در کنار کیستی؟دوش بودی یار من، امروز یار کیستی؟

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 265

ای ز قیام قامتت هر طرفی قیامتیجز تو که دارد این چنین خوب و لطیف قامتی

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 275

دم حق دمید در ما، دم فضل لایزالیچه مبارک است این دم ز جناب فضل عالی

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 278

بیار ای ساقی مهوش! می گلرنگ روحانیکه ارزد خاتم لعلت به صد ملک سلیمانی

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 279

دل ما جای غم توست و تو هم می‌دانیمن سگ کوی توام از چه رهم می‌رانی؟

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 281

بیا ای احسن صورت! بیا ای اکمل معنیبه میدان الوهیت که داری جای این دعوی

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 284

اگر میرم ز ناز نازنینیبرافشانم ز شادی آستینی

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 285

زهی چشم و زهی ابرو، زهی رویزهی خط و زهی خال و زهی موی

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəsidə 4

یارب به حق مصطفی سلطان جمع انبیاتاج الوری نورالهدی شمس الضحی بدرالدجی

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Məsnəvi 5

ماییم قلندران معنیدر لنگر خوش هوای دنیی

İmadəddin Nəsimi5 dəq
Rübai 11

آن نقطه که نکته ای در او پنهان استآن نقطه وجود حوری و غلمان است

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 13

طوف سر کوی یار طاعات من استاوصاف جمال او مناجات من است

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 16

ذرات جهان روشن از انوار من استعالم همه پرشور ز اقرار من است

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 17

آیینه جم عبارت از روی من است«والیل اذا» کنایت از موی من است

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 29

حرفی ز میان کاف و نون پیدا شدزان حرف وجود آدم و حوا شد

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 47

استاد در این کاسه چو بنمود هنربشکست از او قیمت صد کاسه زر

İmadəddin Nəsimi1 dəq