İmadəddin Nəsimi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ای صورت جمالت بر لوح جان منقشهستم ز فکر زلفت آشفته و مشوش
Qəzəl 166میکشد دل یک طرف خط تو کاکل یک طرفخال مشکین یک طرف زلف چو سنبل یک طرف
Qəzəl 167صراحی میزند هردم انالحقبده ساقی می جام مروق
Qəzəl 169تا شنیدم سخن فضل خدا در کپنکمست و مجنون شدهام بی سر و پا در کپنک
Qəzəl 178صورت رحمان من آن روی نکو دانستهامچشمهٔ حیوان ز آب روی او دانستهام
Qəzəl 185در خمارم ساقیا! جام جمی میبایدممحرم همدم ندارم، همدمی میبایدم
Qəzəl 195شبی چون شمع می خواهم که پیش یار بنشینمولی آن روز دولت کو که با دلدار بنشینم
Qəzəl 199چشم ما بینا به حق شد، ما به حق بینا شدیمصورت خود یافتیم آیینه اشیا شدیم
Qəzəl 207ح ا ج یا خدای جهان!تو مکانی و نیست بی تو مکان
Qəzəl 215طالب یار، اول او را یار میباید شدنبعد از آن با عشق او، در کار میباید شدن
Qəzəl 221ای دل ار پختهٔ عشقی، طمعِ خام مکنهمدمِ باده شو و جز هوسِ جام مکن
Qəzəl 236عشق اگر بازد کسی با روی دلداری چنینور سر اندازد کسی در پای عیاری چنین
Qəzəl 239زلفت شب است ای سیمتن! رویت مه تابان در اوخط تو پرگاری که هست اندیشه سرگردان در او
Qəzəl 240نگارا بیسر زلفت پریشانم، به جان توبه جز زلفت نمیخواهد دل و جانم، به جان تو
Qəzəl 249ماییم دل ز عالم بر زلف یار بستهاز دست پرنگارش دل در نگار بسته
Qəzəl 257تا بر اطراف سمن مشک ختن ریختهایدر گل آتش زدهای، آب سمن ریختهای
Qəzəl 263گر شبی دولت به دستم زلف یار انداختیسایه اقبال بر من روزگار انداختی
Qəzəl 268گر کنی قبله جان روی نگاری، باریور بری عمر به سر با غم یاری، باری
Qəzəl 270گمان مبر که به صد جور و صد دل آزاریدل من از تو برنجد مگر به بیزاری
Qəzəl 271ای بر دل پردردم هردم ز تو آزاریکی بود و کجا باشد مثل تو دل آزاری
Qəzəl 274عاشقانت گرچه بسیارند، ما زانها یکیعارف روی تو کم یابند، کم چون ما یکی
Qəzəl 283جام شراب و ساقی زیبا و بانگ نییحیی العظام و هی رمیم بفضل حی
Qəzəl 290ببرد آرام و صبر از من پری پیکر دلاراییچه باشد چاره کارم؟ نمی دانم، دل آرایی
Qəsidə 5مشعل خورشید کز نورش جهان را زیور استچند باشی گرم در چهرش که طشت آذر است
Qəsidə 7آن شهنشاهی که مداحش خدای داور استساقی روز جزا قسام خلد و آذر است
Məsnəvi 1آن شه والای گرامی گهرواقف اسرار قضا و قدر
Məsnəvi 4تو روی ماه و خور فضل خدا بینکه بست از فی و ضاد و لام آیین
Rübai 3ای عارف سر من عرف در اسماآن کس که شناخت نفس بشناخت خدا
Rübai 5در عین علی سر الهی پیداستدر لام علی هوالعلی الاعلاست
Rübai 22در دایره وجود موجود علی استو اندر دو جهان مقصد و مقصود علی است