Qəzəl 163

ای صورت جمالت بر لوح جان منقشهستم ز فکر زلفت آشفته و مشوش

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 166

می‌کشد دل یک طرف خط تو کاکل یک طرفخال مشکین یک طرف زلف چو سنبل یک طرف

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 167

صراحی می‌زند هردم انالحقبده ساقی می جام مروق

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 169

تا شنیدم سخن فضل خدا در کپنکمست و مجنون شده‌ام بی سر و پا در کپنک

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 178

صورت رحمان من آن روی نکو دانسته‌امچشمهٔ حیوان ز آب روی او دانسته‌ام

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 185

در خمارم ساقیا! جام جمی می‌بایدممحرم همدم ندارم، همدمی می‌بایدم

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 195

شبی چون شمع می خواهم که پیش یار بنشینمولی آن روز دولت کو که با دلدار بنشینم

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 199

چشم ما بینا به حق شد، ما به حق بینا شدیمصورت خود یافتیم آیینه اشیا شدیم

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 207

ح ا ج یا خدای جهان!تو مکانی و نیست بی تو مکان

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 215

طالب یار، اول او را یار می‌باید شدنبعد از آن با عشق او، در کار می‌باید شدن

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 221

ای دل ار پختهٔ عشقی، طمعِ خام مکنهمدمِ باده شو و جز هوسِ جام مکن

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 236

عشق اگر بازد کسی با روی دلداری چنینور سر اندازد کسی در پای عیاری چنین

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 239

زلفت شب است ای سیمتن! رویت مه تابان در اوخط تو پرگاری که هست اندیشه سرگردان در او

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 240

نگارا بی‌سر زلفت پریشانم، به جان توبه جز زلفت نمی‌خواهد دل و جانم، به جان تو

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 249

ماییم دل ز عالم بر زلف یار بستهاز دست پرنگارش دل در نگار بسته

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 257

تا بر اطراف سمن مشک ختن ریخته‌ایدر گل آتش زده‌ای، آب سمن ریخته‌ای

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 263

گر شبی دولت به دستم زلف یار انداختیسایه اقبال بر من روزگار انداختی

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 268

گر کنی قبله جان روی نگاری، باریور بری عمر به سر با غم یاری، باری

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 270

گمان مبر که به صد جور و صد دل آزاریدل من از تو برنجد مگر به بیزاری

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 271

ای بر دل پردردم هردم ز تو آزاریکی بود و کجا باشد مثل تو دل آزاری

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 274

عاشقانت گرچه بسیارند، ما زانها یکیعارف روی تو کم یابند، کم چون ما یکی

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 283

جام شراب و ساقی زیبا و بانگ نییحیی العظام و هی رمیم بفضل حی

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 290

ببرد آرام و صبر از من پری پیکر دلاراییچه باشد چاره کارم؟ نمی دانم، دل آرایی

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəsidə 5

مشعل خورشید کز نورش جهان را زیور استچند باشی گرم در چهرش که طشت آذر است

İmadəddin Nəsimi3 dəq
Qəsidə 7

آن شهنشاهی که مداحش خدای داور استساقی روز جزا قسام خلد و آذر است

İmadəddin Nəsimi5 dəq
Məsnəvi 1

آن شه والای گرامی گهرواقف اسرار قضا و قدر

İmadəddin Nəsimi5 dəq
Məsnəvi 4

تو روی ماه و خور فضل خدا بینکه بست از فی و ضاد و لام آیین

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 3

ای عارف سر من عرف در اسماآن کس که شناخت نفس بشناخت خدا

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 5

در عین علی سر الهی پیداستدر لام علی هوالعلی الاعلاست

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 22

در دایره وجود موجود علی استو اندر دو جهان مقصد و مقصود علی است

İmadəddin Nəsimi1 dəq