Nəyyir Təbrizi · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
نظرم دوش بدیدار مهی زیبا بودشب تاریک مرا روز جهان آرا بود
Qəzəl 62هر صباحم که ره از خانۀ خمار افتدخم و ساقی و صراحی همه از کار افتد
Qəzəl 65جز دل ما که ز یاد تو به پرواز آیدکس ندیده است کبوتر پی شهباز آید
Qəzəl 69نگار من چو بتاراج عقل و دین خیزدغبار لشگرش از ترک تا بچین خیزد
Qəzəl 86محتسب با ساغر می گر مرا سر بشکندبا کم از سر نیست ز آن ترسم که ساغر بشکند
Qəzəl 107بپای دار کشد محتسب ز میکده مستمخدا کند که نگردد رهاقرا به زدستم
Qəzəl 114سر گران تا کی ز من ساقی بده رطلی گرانمکز سبک مغزی ز پای افکند دور آسمانم
Qəzəl 117خون شد دل از علایق ناسوت کثرتمساقی به گردش آی بده جام وحدتم
Qəzəl 123بگذار تا بماند چشمم به رهگذارانپاداش آنکه نشناخت قدر وصال یاران
Qəzəl 131سخت ای لعبت شیرین همه جا رو شدهایعهد دیرینه نپای و گله نشنو شدهای
Qəzəl 8صنما نه میل مسجد نه سر کنشت ما راکه قمار عشق از این غم همه داد گشت ما را
Qəzəl 14در پردهٔ حُسن روی تو شد پردهدر مراای وای اگر ز پرده درآید به در مرا
Qəzəl 15جدا از چشمِ او ، تن در تب و جان بر لب است امشبشبی کاو را ز پی صبحی نباشد آن شب است امشب
Qəzəl 28مگر قدم به ره عشق هشتن آسان استسر سران جهان ریگ این بیابان است
Qəzəl 29همه را چشم عنایت زتو شیرین پسر استمن تعنت نکنم هرچه تو باری شکر است
Qəzəl 31نوش لب یار نیم خند استدوشان دلان بهار قند است
Qəzəl 41تا دل من ریش و لعل و نمکین استریش به از مرهم است گر نمک این است
Qəzəl 49دودی ز آهم ار بدرون نی اوفتدآتش بخشک و تر ز صدای وی اوفتد
Qəzəl 51نسزد چنین جمالی به حجاب ناز باشددرِ دولت است بگذار همیشه باز باشد
Qəzəl 53رنجه مباش ، ار دل ، از تو در گله باشدمرغ گرفتار تنگ حوصله باشد
Qəzəl 56یاد موی توام از دیده به در مینرودخط محویست که از روی قمر مینرود
Qəzəl 64گر چونتو در آفاق جفار کار نباشدانصاف ز شوخی چو تو بسیار نباشد
Qəzəl 71خیز تا معتکف خانۀ خمار شویمسر به پیشش بسپاریم و سبکبار شویم
Qəzəl 87بکش ای دوست نداریم ز حکم تو گزیرگر به کیش تو گناه است ترحم با سیر
Qəzəl 96عاشق که رنج عشق نداند ز راحتشگو باز گیر رحل اقامت ز ساعتش
Qəzəl 97جهان دریای خوناب است و ناپیداست پایانشالا ای آب جو بهراس از این دریا و طوفانش
Qəzəl 106که برگذشت که خون میرود ز چشم ترمچه شعله بود که از پا گرفت تا به سرم
Qəzəl 113دل گسست از من و با چشم تو پیوست به همدشمن و دوست به خونم شد و همدست به هم
Qəzəl 124عمر این گردش ایام چه خواهد بودنگر همه زهر بود کام چه خواهد بودن
Qəzəl 23گر باده کشانرا طرب از باده ناب استروی تو بصد بار مرا به ز شراب است