Qəzəl 79

در قیامت اگرم زلف تو زنجیر شوددل ز دوزخ میر اندیشه که دلگیر شود

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 82

این خودسری که زلف تو ای دلربا کندبا روزگار غم‌زدگان تا چه‌ها کند

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 108

می بنالم که بسر وقت رسد صیادمنه من از تنگی دام است که در فریادم

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 109

خیز تا معتکف خانه خمار شویمسر به پیشش بسپاریم و سبکبار شویم

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 120

ساقی کناف بوالهوسان از پیاله کنکار مرا بدان لب میگون حواله کن

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 121

ای ساقی جان آبی بر آتشم از می زنچنگی بکف آر چنگ نائی تو هم آن نی زن

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 130

طوقی ز خط بدور زنخدان کشیده‌ایبر دور مهر و مه خط بطلان کشیده‌ای

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 132

از هر طرف که پای به پیچم ز کوی تودل میکشد ز جانب دیگر بسوی تو

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 136

دلم بخستی و در خون گذاشتی و گذشتیبحیرتم ز چه این صید کشتی و ز چه هشتی

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 137

چمنی دیدم و کردم قدمی چند خرامیچون شدم جمع پریدن خبرم شد که تو دامی

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 138

ز کمان ابروی دل‌نشین، چو خدنگ غمزه رها کنیسزد ار به تیر بهای او، دو هزار خون به خطا کنی

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 139

نکرد از لابه ای بیمهر اگر خوی تو تغییریبسازم من بخویت هین بکش زارم بشمشیری

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 141

در خاطر منی و به دل تیغ می‌زنیخوش می‌کنی به دوستی ای شوخ دشمنی

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 7

در کمالت چه دهم داد سخندانی راحد گذشته است از آنصورت انسانی را

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 13

بی می نتوان برد به‌سر فصل خزان راساقی بده آن جام پر از خون رزان را

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 21

هر شکاری شود از چنگل شهباز گرفتجز دو چشمت که دل از وی نتوان باز گرفت

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 39

آنرا که بپای تو سهی سرو سری نیستپیداست کش از عالم بالا خبری نیست

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 40

جنبش کبک بزیبائی رفتار تو نیستپر طاوس بحسن خط رخسار تو نیست

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 42

چند عمر اندر پی آب سکندر بگذردبگذر از ظلمات تن تا آبت از سر بگذرد

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 46

چه بود با سر زلف تو کار جان بسر آیدز تارِ او گسلد رشته ایّ و جان بدر آید

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 48

همچو نی وصل تو هر دم که مرا یاد آیدتا نفس هست دل از درد بفریاد آید

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 63

از تو نتابم رخ ای نگار بمعبودگر چو خلیلم بری بآتش نمرود

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 70

نه من از تنگی دام است که در فریادممی بنالم که بسر وقت رسد صیادم

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 78

بتان چو زلف مسلسل به تاب می‌سازندبه گردن قمر از مو طناب می‌سازند

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 80

شانه هر دم که بر آن کاکل مشکین گذردوه چه گویم که چه‌ها بر دل خونین گذرد

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 88

ز تاب زلف تو نارسته خط دمید آخربغیر روز سیاه از تو دل ندید آخر

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 89

نه در آزردن دلها چو تو خودرای دگرنه چو من بر سر خوی تو شکیبای دگر

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 90

هندوی چشم و خال و خط و زلف مشک‌بیزدستی بهم نداده که ممکن شود گریز

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 92

ای جوان کاین همه آتش زنیم بر دل و ریشسینه از آه به تنگ است بیندیش ز خویش

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 98

دل من کنعان است و چاه سینهٔ زندانشجهان مصر بلاخیز و خرد یعقوب نالانش

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq