Nəyyir Təbrizi · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
نه در آزردن دلها چو تو خودرای دگرنه چو من بر سر خوی تو شکیبای دگر
Qəzəl 90هندوی چشم و خال و خط و زلف مشکبیزدستی بهم نداده که ممکن شود گریز
Qəzəl 92ای جوان کاین همه آتش زنیم بر دل و ریشسینه از آه به تنگ است بیندیش ز خویش
Qəzəl 98دل من کنعان است و چاه سینهٔ زندانشجهان مصر بلاخیز و خرد یعقوب نالانش
Qəzəl 99چشم بر صیدم نیفکند آنشکار افکن دریغدر خور شاهین چشم او نبودم من دریغ
Qəzəl 116من ای حریف نه مرد شراب گلگونمبه شادکامی غم جام پر کن از خونم
Qəzəl 119ای غلام بر سیمین تو زرین کمرانخاکسار کف پای تو سر تا جوران
Qəzəl 126من و وصال تو از خواب عجب خیالست اینولی خیال تو و خواب من محالست این
Qəzəl 142شبی پرسیدم از خلوت نشینیحریفی نکته سنج و خرده بینی
Qəzəl 2چشمت به غمزه کشت دو صد بیگناه راکو داوری که داد رسد دادخواه را
Qəzəl 10از حد گذشت جلوه فروهل نقاب رازین تیره روز تر مپسند آفتاب را
Qəzəl 11سالها گوشه غم بود دل ریش مراباز عشق آمد و افکند به تشویش مرا
Qəzəl 17چندم از کشمکش موی تو جان این همه نیستعمر پیری کهن ای تازه جوان این همه نیست
Qəzəl 24زلف سرکش بین که پروای پریشانیش نیستمیدهد دلها بباد و چین به پیشانیش نیست
Qəzəl 84انس من ای شیخ با می است و دف و عودمی نتوان کرد ترک عادت معهود
Qəzəl 103با تو نخواهم رخ حور ای صنمعقل نبازم ز قصور ای صنم
Qəzəl 115عهدها شد که نکردی به نگاهی شادمسستعهدا مگر از چشم تو باز افتادم
Qəzəl 143بر آن سری که بگیری ز لعل او کامیشراب نوش که در عین پختگی خامی
Qəzəl 20زینهار ایدل از آن غمزه که شمشیر بدست استباحذر باش که از مست کسی طرف نبستهست
Qəzəl 25لب عذرا که دل وامق از آن خونین استنوعروسیست که خون جگرش کابین است
Qəzəl 104گر مساعد شود آن طرۀ عنبر شکنمچندگاهی ز جنون رخت بصحرا فکنم
Qəzəl 105خم ابروی تو تا با مژه پیوست به همداد چین تا به ختا تیر و کمان دست به هم
Qəzəl 129بر جو فلک ز شعلۀ آهم کرانهایترسم فتد به خرمن ماهت زبانهای
Qəzəl 144من خود مجرّد از همه نام و نشانمیبر هر صفت که عشق تو گفت آنچنانمی