Digər şeir 60

شبهای وصل روز فراق آیدم بخوابچو غرقۀ که رخت سوی ساحل آورد

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Qəzəl 62

هر صباحم که ره از خانۀ خمار افتدخم و ساقی و صراحی همه از کار افتد

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 65

جز دل ما که ز یاد تو به پرواز آیدکس ندیده است کبوتر پی شهباز آید

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Digər şeir 68

تا پی عربده مژگان تو پیوست به همشست زنجیری زلف تو ز جان دست به هم

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Qəzəl 69

نگار من چو بتاراج عقل و دین خیزدغبار لشگرش از ترک تا بچین خیزد

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Digər şeir 70

با همه شعلۀ آهی که شب از سینه بر آرمراست بر طرۀ شبرنگ تو ماند شب تارم

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Digər şeir 77

در ره بادیه کردیم سراغی تو بسیواقف از کعبۀ کوی تو ندیدیم کسی

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Digər şeir 78

ای سرمه‌سای چشم بتان خاک راه توصد حلقه دل به حلقهٔ زلف سیاه تو

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Digər şeir 84

پی تیر نگاهی چند گیرم دامنت زخمیکه آفت‌هاست در تأخیر و جان بر مرگ مستعجل

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Digər şeir 85

چه مژده بود که باد سحرگهی آوردهوای شور و طرب بر دلم رهی آورد

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Qəzəl 86

محتسب با ساغر می گر مرا سر بشکندبا کم از سر نیست ز آن ترسم که ساغر بشکند

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Digər şeir 87

خراب باده‌ام وز چشم ساقی چشم آن دارمکه از دوری سبک‌روحم به یک رطل گران دارد

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Qəzəl 117

خون شد دل از علایق ناسوت کثرتمساقی به گردش آی بده جام وحدتم

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 123

بگذار تا بماند چشمم به رهگذارانپاداش آنکه نشناخت قدر وصال یاران

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 131

سخت ای لعبت شیرین همه جا رو شده‌ایعهد دیرینه نپای و گله نشنو شده‌ای

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 133

سوزنده آتشی که شود پخته خام از اوجام می است خواجه بکن پر مشام از او

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Ləali-mənzumə, fəsil 1

!ستایش خداوندیرا سزاست که نظم فواصل مکوّنات بسته باوثاد قدرت اوست و تاسیس بدایع مصنوعات مستند باسباب مشیت او و درود نامعدود بر رسول راد و آل و اولاد او باد که بیت القصیدۀ وجودند و سر دفتر غیب و شهود صلوات الله علیه و علیهم اجمیعن الی یوم الدین.و بعد این مجموعه ایست مسمی بلالی منظومۀ از نتایج افکار جناب رضوان جایگاه علّیین آرمگاه آقا میرزا محمد تقی حجه الاسلام طاب الله ثراه که در مناقب ائمۀ اطهار و مصائب سلیل سید ابرار علیهم صلوات الله الملک الجبار بزبان عربی و عجمی برشتۀ نظم درآورده است چون آن جناب مغفور را بجهه عدم فراغت مجال نبود که این دُرر عزرا در دفتر مخصوص مرتب دارند لهذا این بندۀ حقیر و فقیر مقر بقصور و تقصیر

Nəyyir Təbrizi2 dəq
Rübai 2

یارب ز سپاه قهر خیلی بفرستبر رفع خسان زکوه سیلی بفرست

Nəyyir TəbriziRübai1 dəq
Digər şeir 4

گفتم آید چو شوم پیر دل از زلف تو بازسر پیرانۀ من بین و تمنای دراز

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Rübai 5

ای برده قرار و صبر و تاب از دل ریشلرزان بسر موی تو دلهای پریش

Nəyyir TəbriziRübai1 dəq
Rübai 7

ای باذر قول نیرّ این طرفه پیامبرگوی بطرز پخته با مفتی خام

Nəyyir TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 8

صنما نه میل مسجد نه سر کنشت ما راکه قمار عشق از این غم همه داد گشت ما را

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Ləali-mənzumə, fəsil 9

الهی اکبر از تو اصغر از توبخون آغشتگانم یکسر از تو

Nəyyir Təbrizi2 dəq
Qəzəl 14

در پردهٔ حُسن روی تو شد پرده‌در مراای وای اگر ز پرده درآید به در مرا

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 15

جدا از چشمِ او ، تن در تب و جان بر لب است امشبشبی کاو را ز پی صبحی نباشد آن شب است امشب

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Ləali-mənzumə, fəsil 16

برادر بی‌تو در چشمم جهان تنگست می‌نالمفلک را بی‌سبب با من سر جنگست می‌نالم

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Atəşkədə, fəsil 17

شد فرشتۀ آب و پیش آمد غمینخاک بیزان بر سر افراشته زمین

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Digər şeir 17

پاس خوددار که تو مست و حریف عیار استدزد جهدش همه آشفتگی بازار است

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Atəşkədə, fəsil 18

شد فرشته ارض سوی آسمانکه فرشته ابر باز آمد دمان

Nəyyir Təbrizi2 dəq
Digər şeir 22

چه خطا شد ز من ایخسرو فرخ زادمکه سرم دادی و کردی ز عتاب آزادم

Nəyyir Təbrizi1 dəq